Lac du Der: zonovergoten

De eerste dag van november is het heerlijk weer aan het Lac du Der. Dat wil zeggen: de zon schijnt, maar door de wind is het wel behoorlijk fris! De winterjas is geen overbodige luxe. Ik maak een wandeling van zo'n 12.000 stappen. Onderweg drink ik un grande café au lait. Redelijk, maar te duur.

Ik besluit naar het kerkje te wandelen. Het is tenslotte zondag. Iedereen die wel eens aan het Lac du Der is geweest kent dit kerkje. Onderweg zie ik nog enkele kraanvogels, maar ook aalscholvers, heel veel smienten, ganzen, grote zilverreigers, een watersnip, een ijsvogeltje, kraaien, blauwe reigers, diverse meeuwen, de kleine zilverreiger (gele voeten) en meerdere vluchten vinkachtigen.

In de nu vrijwel lege jachthaven kun je zien welk niveauverschil dit kunstmatige meer kent. Tot aan de zwarte delen, zover stijgt het water elk jaar als de Marne en de Seine vol stromen.

Lac du Der: eerste ochtend

Zelfs de kraanvogels slapen nog...

Rond kwart voor zeven stond ik vanmorgen aan het Lac du Der, gewapend met camera/telelens op statief en een verrekijker om de nek. De spectaculaire aantallen kraanvogels zijn er jammer genoeg niet. De natuur laat zich niet sturen... Het water in het meer staat laag: gunstig voor de kraanvogels. 

Ook zonder grote aantallen vogels vind ik het heerlijk hier te zijn. Tot mijn verbazing ben ik de enige op de dijk: uit de campers om mij heen komt niemand! Verderop staan wel mensen met telescopen, telelenzen en verrekijkers.

De weinige 'kranen' die er zijn laten zich duidelijk horen. Rond half acht komt de zon op. Dat geeft een prachtig licht op de omgeving, voor me, maar ook achter me. 

Vanaf kwart over zeven vliegen er plukjes kraanvogels over. Om te foerageren op de akkers rondom het meer, of misschien wel om verder naar warmere oorden te vliegen. 

Als ik weer in de camper terugkeer ben ik versteend, ondanks de lagen die ik onder de winterjas aan heb. Morgen ook de handschoenen aan en de wollen muts op.

Om half tien komt er een luid toeterend bestelwagentje de camperplaats op: natuurlijk, de bakker. Ik koop een pain au chocola voor bij de koffie. 

Een dagje Fotobond

Vandaag was ik een dag in Zoetermeer, waar de Fotobond een evenement organiseerde rond een aantal fotowedstrijden. Er werden foto's getoond en daarbij presenteerden juryleden hun bevindingen. Er kwamen heel mooie foto's voorbij, maar vooral interessant was te horen wat juryleden van de ingezonden - en uitverkoren - foto's vonden. Er waren individuele foto's en - zeker zo interessant - series. 

Fodipres exposeert

Fotoclub Fodipres houdt de jaarlijkse fototentoonstelling in het Trouwkerkje op Leur. Vandaag 10 en morgen 11 oktober is de expositie van 10.00 tot 17.00 uur gratis te bezoeken. Ik vind de locatie alleen al leuk genoeg voor een ritje naar Etten-Leur. Na afloop dronken fotomaat Chris en ik een bak koffie in de Cockpit (bij vliegveld), want in Etten-Leur was alles nog dicht.

De Etten-Leurse fotoclub telt ongeveer dertig amateurfotografen. De leden tonen een selectie van hun werk, met onder meer landschappen, natuur-, portret-, architectuur- en straatfotografie. Ook zijn er foto’s met bijzondere details en creatieve fotografie te zien. Het niveau is wisselend: prachtige portretten en landschappen, maar ook armzalige vakantiekiekjes.

Tijdens de expositie zijn de fotografen aanwezig om te vertellen over hun beelden. Zij gaan in op de plek waar een foto is gemaakt, wat hun aandacht trok en welke keuzes zijn gemaakt bij het fotograferen en bewerken.

Wonen en meer

Wonen is voor alles en iedereen belangrijk

Het minderheidskabinet meandert wat tussen links en rechts, maar uiteindelijk lijkt - gelukkig - links te overhand te krijgen. Al is er vandaag weer veel gedoe over de kleine spaarders die wel, en de grote vermogens die niet hoeven in te leveren.

Minstens zo belangrijk vind ik de inkrimping van de veestapel (stikstof). En wonen. Huizen bouwen! Tien steden - verkiezingsbelofte D66 - zal niet direct lukken, maar 100.000 woningen moet echt. 

En dan het energieverbruik. Sander S. liet het op tv zien: mensen met geld kunnen wel van het gas af (zonnepanelen, warmtepomp en meer, met subsidie), maar de bewoners van slecht geïsoleerde 'doortochtwoningen' staan vooralsnog met lege handen (en een lege portemonnee).  

Complotdenker en klimaatmars Amsterdam

Ik was niet de enige

"Ben je ook voor de Monumentendag op pad?" De wat zwaarlijvige man schuin tegenover me in de trein had dringend behoefte aan een praatje. Nee, ik ga in Amsterdam deelnemen aan de landelijke klimaatmars. "O, ja dat kan ook. Maar ik houd wel van zo'n warme zomer." Ik voelde het al aankomen: dit is waarschijnlijk een complotdenker. Of een niet-denker. Het bleek echter nog erger. De ontwikkelingen in Duitsland zijn prima. AfD? Nee joh, dat zijn geen fascisten, ik was vaak in Duitsland. Oekraïne is geen land. Van Rusland hebben we niets te vrezen. Die coronaprikken waren onzin, ik deed er niet aan mee. Ik studeer filosofie. (Omdat ik intussen wist dat hij in Zeeuws-Vlaanderen woont was ik wel benieuwd waar hij dan filosofie studeert. In Sluis kan dat niet. "Nee, niet met examens en zo, maar ik volg podcasts." Juist ja.)

Wat een eikel. En zo zijn er vele. Zoals de voorzitter van DHC, de Delftse voetbalclub. We zagen hem bij Sander in De Kloof. 

De klimaatmars eindigde op het Museumplein

 

OV Pay: gekmakende klantenservice

Zaterdag jl. staat er bij het inchecken bij een Metro-ingang ineens: saldo te laag. Hoe kan dat, ik heb Automatisch opladen aan staan. Maar kennelijk is dat bij de overgang naar de nieuwe kaart niet meegegaan. Dan maar met de ASN bankpas betalen.

Eenmaal thuis toch eens op een PC inloggen. Dat is wat overzichtelijker dan op het telefoonschermpje. Automatisch laden aanzetten. 'Het bedrag staat gelijk op de pas.' Ah, wacht, verander ik gelijk het e-mailadres even (..), in verband met de overgang anderhalf jaar geleden van het fossiele ING naar ASN. Maar helaas, dat gaat niet. Moet je eerst een nieuw account aanmaken en dan het oude verwijderen.

Intussen staat er meer dan 110 euro op de pas, door het twee keer aanzetten van automatisch aanvullen. Ik besluit 50 euro terug te laten storten. 'Staat binnen vijf dagen op uw rekening.' (Kan dat niet sneller?)

Een nieuw account aangemaakt. Pas toevoegen. Helaas, deze pas is al aan een ander account toegevoegd. Daar eerst die pas verwijderen. Goed, inloggen op het oude e-mailadres. Dit moet telkens worden bevestigd met een inlogcode: ik heb er tien intussen. 

Helaas, automatisch laden staat aan, zet dat eerst uit, dan pas kun je de pas verwijderen. Doe ik. Pas verwijderen. Inloggen met de nieuwe e-mail, pas toevoegen. Automatisch aanvullen weer aanzetten, 'Het bedrag staat direct op uw pas'. Dat is weer meer dan 110 euro, dus nog maar een keer terug laten storten. Helaas, terugstorten kan alleen als Automatisch aanvullen uit staat...

Dat is toch GEKmakend? 

Amsterdam: je blijft fotograferen

Af en toe spreek ik iemand die Amsterdam vréselijk vindt. Ik herinner me zelfs een Brabander (..) die zonder enige schroom verklaarde er nog nooit te zijn geweest. Dat vind ik totaal onbegrijpelijk en absurd. Wat je dan allemaal mist!

Vandaag lees ik dat Amsterdam bijna de hoogste toeristenbelasting heeft ter wereld. Er zijn kennelijk meer mensen die de stad willen zien.

Ik was er weer eens. Voor de jaarlijkse World Press Photo tentoonstelling in De Nieuwe Kerk, traditioneel met zoon Ruben en schoondochter Arijana. Tussendoor had ik tijd om enkele foto's te maken: ik had de Fuji X-T30 met de 27 mm pancake bij me - een ideale en  lichtgewicht combinatie voor dit soort stedentrips.

De eenzame schaker

 

 

Eerder deze week was ik in de Rotterdamse Kunsthal, waar meer dan 200 foto's hangen van Helen Levitt, een Amerikaanse straatfotografe uit de jaren dertig en veertig van de 20e eeuw. Straatfotografie is 'een vak apart'. 

 

 

Hoofd en paal

Ik vertel mijn fotocursisten altijd: let op dat er niets uit het hoofd van iemand groeit. Deze foto stond op 18 augustus in de Volkskrant.

 

 

Helen Levitt in de Kunsthal

 

Als je van (straat)fotografie houdt uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw, dan wil je de overzichtstentoonstelling van de Amerikaanse Helen Levitt in de Rotterdamse Kunsthal niet overslaan. Zij wordt gerekend tot de belangrijkste straatfotografen van de twintigste eeuw.

Zij werd geïnspireerd door het werk van Henry Cartier-Bresson. Ze kocht een tweedehands Leica en het vervolg kennen we. De twee maakten ook kennis met elkaar, las ik in het museum: Cartier-Bresson schonk haar zelfs een foto.

Indrukwekkend. De foto hiernaast bezorgde mij kippenvel - alles klopt hier, inclusief de blik van moeder en kind. 

 

Kleine tour Steenbergen

Deze dagen staat Steenbergen in het teken van de 55e kleine tour. Het wielerevenement voor kinderen tussen de 8 en 14 jaar uit de gemeente Steenbergen. Tijdens de Kleine Tour staan o.a. een puzzeltocht, koppelwedstrijd, sprint, behendigheidsrit, tijdrit, cyclocross, een missverkiezing en diverse etappes op het programma.

Op 11 augustus kom ik op de fiets de kleine tour tegen. Groepen kinderen, allemaal keurig gelijk per groep gekleed, met daartussen busjes met te luide en foute muziek.

Fort de Roovere: een rijke geschiedenis

Fort de Roovere in Halsteren bij Bergen op Zoom is een van de grootste forten van de West Brabantse Waterlinie. Het is in 2010 helemaal opgeknapt. De ingang van het fort ligt aan de Ligneweg, maar wandelaars kunnen bij de oostwal door een 'loopgraaf door het water', ook wel bekend als de Mozesbrug. 

Het fort is niet altijd een oase van groene natuur geweest. In 1628 vonden de Staten-Generaal van Zeeland en Holland het genoeg geweest. De Spanjaarden hadden vestingstad Steenbergen al een paar keer geplunderd en veroverd. En nu kwamen ze ook al gevaarlijk dicht bij vestingstad Bergen op Zoom! De Hollanders zetten het land via inundatie onder water en bouwden forten om ze te stoppen. En zo ontstond de West Brabantse Waterlinie die nu onderdeel is van de Zuiderwaterlinie. Onderdeel hiervan was Fort de Roovere, op een hoge zandrug bij Halsteren. Fort de Roovere hield niet alleen de Spanjaarden tegen, maar later ook de Fransen en de Belgen. 

Plan Tureluur staat droog

Vogelscherm Plan Tureluur

De gevolgen van de droogte in Zeeland zijn niet om aan te zien. Vandaag keek ik rond in Plan Tureluur. Dat is een natuurgebied op Schouwen-Duiveland. Aan de zuidkust van Schouwen-Duiveland is tussen 1991- 2014 Plan Tureluur aangelegd. Om het natuurgebied aan te leggen werd landbouwgrond teruggegeven aan de natuur. Het geheel beslaat meer dan 1000 hectare en is onderdeel van Nationaal Park Oosterschelde.