'Terug in de tijd' - een mening (1)

Tijdens het recente, erg leuke evenement ter gelegenheid van 200 jaar fotografie in de Lebuineskerk in Deventer, was ik in de gelegenheid enkele jaarboeken van een opleiding fotografie in te zien. Alle afstudeerders staan in zo'n boek, met drie of vier foto's en een stukje tekst ter toelichting.

Ik zag heel mooi werk dat amper toelichting behoefde, maar er kwamen ook beelden voorbij die mij aanzienlijk minder bekoorden. En als ik dan daarbij de toelichting las dacht ik: zo kun je alles recht praten wat krom is. Of: is dat nou niet wat vaag gezever? Ik ga een voorbeeld geven met een foto van mijzelf, die hiernaast, in Deventer gemaakt. 

Met dit beeld grijpt WL terug naar de tijd waarin snelheid een heel andere rol speelde dan tegenwoordig. Afstanden werden vooral met de acculoze fiets overbrugd, er was nog onderscheid tussen mannen- en vrouwenfietsen en de brievenbussen waren heuse monumenten onder het straatmeubilair. Waarop ook duidelijk afleesbaar was welk lichtingnummer 'was geschied'. Fiets en brievenbus vormen zo een harmonieus en historisch duo. Maar de fiets - schuin in beeld - lijkt al haast het beeld uit te rijden - op weg naar nieuwere tijden met meer snelheid.

Zoiets dus. ik ga kijken of ik nog meer van zulke 'toelichtingen' kan bedenken.

Pizzabakker op camping

Boerderijcamping De Kleverkamp in Diepenveen - in het Sallaand, praktisch tegen Deventer aan - heeft twee kampeervelden: het eikenveld en het beukenveld. Ik stond op het laatste. Een plek voor mij alleen, de eerstvolgende caravan staat een stuk verder. Er was in eerste instantie maar plek voor twee nachten, maar door afzeggingen (weersverwachting) kon ik toch gewoon de vier geplande dagen voor 200 jaar fotografie blijven. Op de fiets is het een kwartiertje naar het centrum van Deventer.

Op de camping bevindt zich een klein pizzastalletje. Met een op hout gestookte oven bakt de pizzabakker heerlijke pizza's. Er is keuze uit enkele smaken, afhankelijk van zijn inkoop. Ik nam een pizza met witte asperges en zalm als hoofdsmaken. Het werd smullen.

200 jaar fotografie: een terugblik

De hele week 20 stond de Lebuineskerk in Deventer in het teken van 200 jaar fotografie. Een evenement, georganiseerd door de Koninklijke Fotobond. Ik stond op nog geen vijf km van de kerk op een boerencamping, met de camper. Een kwartiertje accu-ondersteund fietsen dus - vijf keer droog, één keer (donderdagmorgen) wat spetters.

Dr. Maartje van den Heuvel - conservator fotocollecties Universiteit Leiden - hield 's middags een geweldige inleiding over de geschiedenis van de fotografie in ons land.

Vliegveld Seppe: altijd wat te zien

Op vliegveld Seppe ('Breda International Airport', zegt mijn TomTom als ik met mijn stem vliegveld Seppe invoer) is in het weekend altijd wel wat te zien. Ik wilde wat foto's maken met de 100-400mm met de 1.4x extender. En met ondersteuning bleek dat prima te doen.

Dit is de Cessna 208B Grand Caravan: een vliegtuig dat mij als kampeerder wel aanspreekt. Het wordt veel voor parachutespringen gebruikt, zo ook op de dag dat ik er was (2 mei). Onder de kist zie je de lucht trillen van de warmte. Het steeg telkens op om een volgende groep springers omhoog te brengen. Ze landden niet op het vliegveld. Ik heb tevergeefs geprobeerd de landingsplaats te vinden.

Orgel Lambertuskerk

Orgelmuziek, ik ben liefhebber. Ik heb al heel veel mooie orgels gehoord. In Nederland, maar ook in Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk.

De Sint Lambertuskerk in Wouw heeft ook een orgel. Geen barokorgel uit achttien-zoveel, maar een moderner instrument.  

De kerk werd in de Tweede Wereldoorlog vrijwel geheel verwoest. Daarbij ging ook het orgel verloren. Na de herbouw van de kerk is er een orgel van Pels in geplaatst. Dit instrument was kwalitatief niet echt goed. 

Fijn rondje fietsen

Geboren in Delft en daarna gewoond in Rotterdam, Den Haag, Zoetermeer, Roosendaal en Bergen op Zoom. Maar nu, in deze 'levensfase', bevalt het wonen in het mooie dorp Wouw mij uitstekend. Behalve het dorp is ook de omgeving prachtig: elk rondje fietsen is een feestje.

 

Dit rondje van dik dertig kilometer is vol afwisseling: bos, weide, stad, platteland. Met een vleugje WOII geschiedenis en in de Wouwse Plantage en Bergen op Zoom voldoende horeca. Inclusief camperplaatsen (zonder voorzieningen). Ik fietste het op een zaterdagmorgen.

Tentoonstelling NFB in Etten-Leur

De letters NFB staan voor Natuur Fotografie Brabant. Ik heb me laten vertellen dat ze in Wouw bijeen komen, maar in het afgelopen weekend exposeerden ze in Etten-Leur. 

Als je op hun tentoonstelling haarscherpe foto's verwacht van vossen, visarenden en paddenstoelen, dan zou je teleurgesteld kunnen zijn. Nee, het is een fotoclub die zich - althans voor deze tentoonstelling - toelegt op het creatievere werk. Meervoudige belichtingen, ICM-fotografie (bewust bewogen beeld) en ook het toepassen van filters en bepaalde papiersoorten.

Blauwe regen als troost

Het is 1 mei. Op één van de de oorlogsgraven in Bergen op Zoom - voornamelijk slachtoffers van de Slag om de Schelde - hangt achterin blauwe regen over een pergola. Deze bloeit kort nadat de rodondendron, op beide graven, is uitgebloeid. Jaarlijks pak ik de fiets om er een kijkje te nemen. Bij al die vele honderden jongens ... enfin, je weet het al.

De blauwe regen voelt als een soort troost. Jongens, dit groeit en bloeit boven jullie. Het is iets moois om naar te kijken, het ruikt lekker en het maakt geen lawaai. Precies het tegenovergestelde van wat jullie meemaakten: dat was lelijk, stonk en gaf veel herrie. De blauwe regen is er voor jullie. Voor jullie alleen. Ik hoop dat jullie het goedvinden dat ik er een foto van maak. En deze natuurlijk aan jullie opdraag.

Muzikaal paradijs in Hoeven

Telefoonfoto

Klooster Bovendonk was onlangs de locatie waar ik me even in het paradijs waande. De geschiedenis van het klooster gaat terug tot de 12e eeuw. Niet het huidige gebouw dateert uiteraard uit die tijd: dit werd in het begin van de 20e eeuw gerealisserd.

Ik was er op een avond dat jonge mensen van een klassieke muziekopleiding een concert gaven. Piano. viool, cello. De jongste deelnemer was een violiste van negen jaar. Het concert werk voorafgegaan door een lezing van Leo Sanama over retorica in de muziek.

Telefoonfoto

Een hele avond tussen voornamelijk jonge mensen, bezig met klassieke muziek. In een ongedwongen sfeer: na hun optreden kwamen ze weer gewoon in de zaal zitten, tussen de bezoekers in. De sfeer was vol warmte en vriendschap, de kinderen waren enthousiast voor elkaar. Er was respect voor elkaars prestatie, ouders hielpen de kinderen met goed zetten van de muziekstandaards, een stoel. Eén moeder begeleidde haar vioolspelende zoon (ik schat 14 jaar) op de vleugel. Kortom, paradijselijke toestanden. Ver weg van oorlog, geweld, haat en nijd, honger, absurde rijkdom en diepe armoede. Wat zou ik graag in zo'n wereld leven.

Vrijheid - die onbetaalbare vrijheid

Bevrijdingsdag. Bevrijdingsfestivals. Vrijheid. Maar ook: 130 gewapende conflicten wereldwijd. Dood en verderf in Oekraïne, waar dagelijks zo'n duizend Russische soldaten worden gedood of gewond. Een beklad monument op de Dam. Jodenhaat. Een platgebombardeerd Gaza. Trump die Iran binnenvalt. China dat zegt Taiwan te gaan inlijven in 2027. 117 miljoen vluchtelingen wereldwijd in 2025.

Maar wij kennen vrijheid. En daar moeten we buitengewoon zuinig op zijn.

'Geen leven' zonder telefoon

Als ik 's morgens naar Breda rijd zie ik een vreemd tekentje op het scherm van mijn 'slimme' horloge. Er lijkt geen verbinding met mijn telefoon. Ik druk op enkele meldingen van de telefoon - die abrupt blokkeert.

Het Mauritshuis is schitterend

Dat wordt dus een dag Brussel zonder telefoon. Mijn buurman in de bus die ons gezelschap naar Brussel zal brengen - bezoek Europees parlement - wil best even een e-mail naar huis sturen. Mijn echtgenote kan mij normaal altijd volgen en zo inschatten wanneer ik weer thuiskom. "Je mag ook wel even bellen", zegt de buurman. Tja, maar ik heb geen nummers meer in mijn geheugen. Hooguit dat van mezelf. Maar: het digitale berichtje doet zijn werk, zien we even later.

Zwart-wit en lijnen

Zwart-wit 'werkt' prima als lijnen een hoofdrol spelen. Zoals hier de witte stammen van het berkenbos, dat ook nog eens weerspiegeld wordt in het water. Dit is op het terrein Netl bij Kraggenburg (gemeente Marknesse).

Bij deze aspergevelden spelen lijnen ook een hoofdrol. Ik heb iets van de lucht afgehaald om meer nadruk op de asperges te krijgen.

Doof. Nou en...?

Onlangs was ik op een beurs waar deze vriendelijk lachende mevrouw heerlijke koffie maakte. Al dan niet met een extra smaakje. Alleen: zij is doof. En daar was een geweldige oplossing voor gevonden.

Op haar 'toonbank' stond een monitor met een aanraakscherm. Te zien was een groot aantal soorten koffie. Drukte je daarop dan zag je een filmpje van enkele seconden welk gebaar je moest maken als je die koffie wilde. Het werkte perfect.

Een prachtig voorbeeld hoe dankzij een simpele oplossing iemand met een handicap toch aan het werk kan. Want doof en dan in de horeca werken ligt niet voor de hand. Maar zo kan het - en iedereen had er ook schik in.