Polarfilter: die gaat voortaan altijd mee

De laatste tijd ben ik wat 'slordig' met het gebruik van filters. Op mijn objectieven zitten geen 'beschermende' filters als skylight: dat vind ik onnodig en zelfs schadelijk voor de uiteindelijke kwaliteit van de foto. Het glas van het objectief, daar wil ik het mee doen.

Voor de nieuwe lens, met een andere filtermaat, kocht ik een nieuwe polarisatiefilter, zoals deze volledig heet. Polarfilter, in fotojargon. 

Deze foto maakte ik met de draaibare polarfilter zo donker mogelijk. In Lightroom ietsje nabewerkt om wat doortekening voorin te krijgen.

Deze foto is gemaakt met de polarfilter in z'n lichtste stand. Het verschil is duidelijk. De polarfilter kan blauw-witte lichten donkerder maken, contrastrijker.

Een andere toepassing is bij het fotograferen door glas. De weerspiegeling kun je dan 'wegdraaien'. Ook handig, in dierentuinen en musea. 

Matige fototentoonstelling Fotoclub Zundert

Met Ton, Theo en Chris bezocht ik vandaag de jaarlijkse fototentoonstelling van de Fotoclub Zundert. Deze vond zaterdagmiddag en de gehele zondag plaats in een voormalig, nu al jaren leegstaand bankgebouw in het centrum, vlak bij het Van GoghHuis.

Genoeg ruimte dus, aardig aangekleed, maar uiteindelijk gaat het om de foto's. En daar was best wat op aan te merken.

Wouwse Plantage viert 150-jarig bestaan

Afgelopen zondag vierde Wouwse Plantage het 150-jarig bestaan. Het dorp was afgezet, overal waren kraampjes, terrassen en natuurlijk eten en drinken. Het dorp, nu onderdeel van de gemeente Roosendaal, kent een aprte geschiedenis.

Wij konden er niet lang blijven, maar het was wel leuk er even te zijn. Indrukwekkend wat al die vrijwilligers hebben gedaan!

Definitief rust voor de zusters

Onlangs was ik op een begraafplaats in Roosendaal waarvan ik het bestaan niet eens wist. En die ook niet vanaf de openbare weg te bereiken is. Ik vermoed dat de plek in gebruik is geweest tot in de jaren zestig van de vorige eeuw.

Hier liggen de zusters van het toenmalige klooster dat hier stond. Ik ga binnen afzienbare tijd die geschiedenis 'uitzoeken', samen met iemand die verantwoordelijk is voor de nieuwbouw op hetzelfde terrein. Deze begraagplaats blijft daarbij onaangetast.

Kunst- en atelierroute Wouw: feest voor oor en oog

Kunst in de kerk

Het 40-jarige jubileum van CuMaWo werd onlangs een weekendlang 'gevierd' met een extra feestelijke Kunst- en atelierroute. Op zaterdag bezocht ik voor de regionale weekkrant enkele locaties in Wouw, Heerle en Wouwse Plantage, zondag waren we samen op twee locaties in Wouw. Er waren uiteenlopende kunstvormen te bewonderen en op enkele locaties klonk ook muziek.

HapStapFestival Roosendaal: lekker - warm

Mosselen wokken in rode curry

Het jaarlijkse HapStapFestival in Roosendaal heeft al een lange historie. Het afgelopen weekend was het weer zover: de horeca pakte uit oip de Markt, hjet Tongerloplein en de Raadhuisstraat met lekkere kleine hapjes en kleine (..) prijsjes. Ik was er zaterdagmiddag - en het was reuzegezellig!

Zo lijkt Roosendaal net een mooie stad.
Maar dat is het (nog) niet.

De plekken in de zon werden 's middags nog even gemeden - het werd al knap warm.

Nieuwe zwart-wit filmsimulatie

Het blijft leuk, het bekijken en instellen van filmsimulaties met Fuji-X camera's. Ik kreeg een nieuwe toegestuurd van Fuji, of beter, van de straatfotograaf Rober Tomás. Filmsimulaties werken met 'recepten'- zie hiernaast. Als de foto met dit recept gemaakt uit de camera komt hoef ik er in Lightroom niets meer aan te doen. 

Ik maakte wat foto's van de werkzaamheden in onze straat, nodig om het stroomnet te versterken. Negen weken een loopgraaf in de straat, maar dan kunnen we er weer even tegen.

Vanaf de overloop ziet het laatste stukje richting het transformatorhuis er zo uit vandaag. Net om de hoek staat een kleine aanhanger die de staalkabel met daaraan de stroomkabels onder het park en door de 'loopgraaf' trekt. Wat een krachten zullen daar op staan!

Ik begrijp intussen dat 80% van alle straten in ons land de komende decennia open moeten voor deze aanpassingen.

'Terug in de tijd' - een mening (2)

Nog een foto van mij, met opnieuw een 'onzin-rechtvaardiging' erbij. Zoals ik die - vind ik althans - ook aantref bij foto's van jonge fotografiestudenten.

Paardrijden is een jarenlange fascinatie van de fotograaf van dit tafereel. Het heeft haar echter altijd aan middelen, ruimte en tijd ontbroken om de verzorging van een edele viervoeter ter hand te kunnen nemen. 

Zij is daarom op zoek gegaan naar mensen die een bevredigend alternatief vonden voor hun zo gewenste relatie met een paard. Dit is één van de beelden uit haar indringende serie 'Stokpaardjes', waarmee zij cum laude afstudeerde aan de Hogere Fotoacademie Wouw (HFW).         

'Terug in de tijd' - een mening (1)

Tijdens het recente, erg leuke evenement ter gelegenheid van 200 jaar fotografie in de Lebuineskerk in Deventer, was ik in de gelegenheid enkele jaarboeken van een opleiding fotografie in te zien. Alle afstudeerders staan in zo'n boek, met drie of vier foto's en een stukje tekst ter toelichting.

Ik zag heel mooi werk dat amper toelichting behoefde, maar er kwamen ook beelden voorbij die mij aanzienlijk minder bekoorden. En als ik dan daarbij de toelichting las dacht ik: zo kun je alles recht praten wat krom is. Of: is dat nou niet wat vaag gezever? Ik ga een voorbeeld geven met een foto van mijzelf, die hiernaast, in Deventer gemaakt. 

Met dit beeld grijpt WL terug naar de tijd waarin snelheid een heel andere rol speelde dan tegenwoordig. Afstanden werden vooral met de acculoze fiets overbrugd, er was nog onderscheid tussen mannen- en vrouwenfietsen en de brievenbussen waren heuse monumenten onder het straatmeubilair. Waarop ook duidelijk afleesbaar was welk lichtingnummer 'was geschied'. Fiets en brievenbus vormen zo een harmonieus en historisch duo. Maar de fiets - schuin in beeld - lijkt al haast het beeld uit te rijden - op weg naar nieuwere tijden met meer snelheid.

Zoiets dus. ik ga kijken of ik nog meer van zulke 'toelichtingen' kan bedenken.

Pizzabakker op camping

Boerderijcamping De Kleverkamp in Diepenveen - in het Sallaand, praktisch tegen Deventer aan - heeft twee kampeervelden: het eikenveld en het beukenveld. Ik stond op het laatste. Een plek voor mij alleen, de eerstvolgende caravan staat een stuk verder. Er was in eerste instantie maar plek voor twee nachten, maar door afzeggingen (weersverwachting) kon ik toch gewoon de vier geplande dagen voor 200 jaar fotografie blijven. Op de fiets is het een kwartiertje naar het centrum van Deventer.

Op de camping bevindt zich een klein pizzastalletje. Met een op hout gestookte oven bakt de pizzabakker heerlijke pizza's. Er is keuze uit enkele smaken, afhankelijk van zijn inkoop. Ik nam een pizza met witte asperges en zalm als hoofdsmaken. Het werd smullen.

200 jaar fotografie: een terugblik

De hele week 20 stond de Lebuineskerk in Deventer in het teken van 200 jaar fotografie. Een evenement, georganiseerd door de Koninklijke Fotobond. Ik stond op nog geen vijf km van de kerk op een boerencamping, met de camper. Een kwartiertje accu-ondersteund fietsen dus - vijf keer droog, één keer (donderdagmorgen) wat spetters.

Dr. Maartje van den Heuvel - conservator fotocollecties Universiteit Leiden - hield 's middags een geweldige inleiding over de geschiedenis van de fotografie in ons land.

Vliegveld Seppe: altijd wat te zien

Op vliegveld Seppe ('Breda International Airport', zegt mijn TomTom als ik met mijn stem vliegveld Seppe invoer) is in het weekend altijd wel wat te zien. Ik wilde wat foto's maken met de 100-400mm met de 1.4x extender. En met ondersteuning bleek dat prima te doen.

Dit is de Cessna 208B Grand Caravan: een vliegtuig dat mij als kampeerder wel aanspreekt. Het wordt veel voor parachutespringen gebruikt, zo ook op de dag dat ik er was (2 mei). Onder de kist zie je de lucht trillen van de warmte. Het steeg telkens op om een volgende groep springers omhoog te brengen. Ze landden niet op het vliegveld. Ik heb tevergeefs geprobeerd de landingsplaats te vinden.

Orgel Lambertuskerk

Orgelmuziek, ik ben liefhebber. Ik heb al heel veel mooie orgels gehoord. In Nederland, maar ook in Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk.

De Sint Lambertuskerk in Wouw heeft ook een orgel. Geen barokorgel uit achttien-zoveel, maar een moderner instrument.  

De kerk werd in de Tweede Wereldoorlog vrijwel geheel verwoest. Daarbij ging ook het orgel verloren. Na de herbouw van de kerk is er een orgel van Pels in geplaatst. Dit instrument was kwalitatief niet echt goed.