Het gras bij de buren...

Liet ik enkele dagen geleden foto's met gifweiden zien, gelukkig is het niet overal zo. Zoals op deze foto, zo zien we dat toch het liefst. Bloemen, normaal gras, mooie bomen en een al even mooie boerderij. Een paar koeien zou mijn wens nog zijn. Nee, geen geiten.

Een stukje verderop wordt het land bewerkt. Vermoedelijk komt hier maïs te staan, als veevoer voor het veel te grote aantal koeien in ons land. Dat lijkt in tegenspraak met wat hiervoven staat, maar dat is het niet. Meer boeren zouden kleinere aantallen vee moeten hebben. Bioboeren. Velen bewijzen al dat dit kan.

Een enorm huis, een grote camper - sommige mensen ontbreekt het aan niets. Anderen slapen in het park. Dat dit kan in een welvarend land, ik kan er met mijn verstand niet bij.

Veteraanboom: de laatste levensfase

Nooit gedacht dat ik nog eens enige verwantschap met een boom zou voelen. Met deze boom, meer in het bijzonder. Het is een 'veteraanboom'. 

De naam is wel wat verwarrend. Want veteraan betekent hier, volgens het bordje ervoor, dat de boom in zijn laatste levensfase verkeert. Maar dat hij mag blijven staan omdat hij nog zo van waarde is voor de omgeving - denk vooral aan vogels en insecten, vermoed ik.

Veteraan. Zo voel ik me ook. De laatste levensfase. Maar voor de omgeving word ik nog niet omgezaagd. En toch maar een hekje er omheen, voor de veiligheid.

Glyfosaat gifweiden rond Roosendaal

Wat een naar gezicht is dat toch, stukken grond met deze kleur. Ook rond Wouw zie ik het op verschillende percelen. 

Maak ik me hier voor niks zorgen om? Nou, dat valt te bezien.

Mini-kermis in oude stadhuis Roosendaal

Roosendaal heeft elk voorjaar een nostalgische kermis. Dat is leuk, maar nog leuker is de modelbouw van kermisattracties, te zien in het voormalige stadhuis, waar nu de raadsvergaderingen worden gehouden. Hier enkele 'nostalgische' foto's.

De nostalgische kermis in Roosendaal is vandaag voor het laatst.

Stille zaterdag

De dag na Goede Vrijdag wordt Stille zaterdag genoemd. Al is er helemaal geen reden om stil te zijn. Integendeel, het wordt tijd dat het uitschreeuwen dat we niet langer genoegen nemen met het leed dat enkele gestoorde leiders de mensheid aandoen. Weliswaar merkt de gemiddelde Nederlander dat pas als de benzineprijs stijgt, maar ruim voor dit gegeven was er ook al meer dan voldoende aanleiding om aan de bel te trekken.

De Amerikaanse president wil een land 'terug naar het Stenen tijdperk' bombarderen. Dat land op zijn beurt ronselt nu soldaten vanaf twaalf jaar. "Ze willen het zelf zo graag." Israël pleegt een volkerenmoord en pleegt nu dezelfde oorlogsmisdaden in Iran. En zo kunnen we nog wel even doorgaan, want er is ook veel (oorlogs)leed dat niet het nieuws dagelijks beheerst.

'Verliefd' op zwart-wit

Steeds vaker maak ik foto's in zwart-wit - op deze plek zal je dat niet zijn ontgaan. Onlangs fietste ik van Oude Tonge naar Wouw en, met de Fuji X-T30 en een 41 mm pancake in de fietstas, maakte ik onderweg ook enkele foto's van Hollandse luchten. 

"Het waait hier altijd", verzuchtte Daan Schoonhoven van PiXLife onlangs tijdens een fotografie-evenement bij de Brouwersdam. Geen wonder dus dat Zeeland een uitgelezen plek is voor het plaatsen van windmolens.

Den Bosch in zwart-wit

Eerder op deze plek deelde ik twee kleurenfoto's, gemaakt tijdens een dagje fotograferen met drie fotomaten. De hoogste tijd om ook wat zwart-witbeelden te presenteren. 

Bij grachten denken we aan Amsterdam, Delft en Dordrecht, maar ook in Den Bosch zijn mooie grachten en grachtenpanden. 

Donker en licht

© Chris van Gurp

Fotomaat Chris uit Roosendaal nam deze foto van mij in het nieuwe Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.Eén staander, twee ramen, drie lichtplekken op de historische muur van het oude koffiepakhuis (Santos). Dat fotograferen 'schrijven met licht' is wordt hier wel heel duidelijk.

Zonnige zondag

De opwarming van de aarde is meer dan zorgelijk, maar aan een zonnige zondag kun je moeilijk een hekel hebben. Wij zijn zondagmiddag naar de Boulevard in Bergen op Zoom geweest. Terrasje, drankje.

Op de Boulevard stond een leeftijdgenoot - denk ik - te pronken met zijn brommer. Een Puch. Ik had deze in het zwart. Ja, een foto nemen mag, "maar niet op Facebook zetten". Eh...? "Ja, dan komen er allemaal vragen over onderdelen, of deze te koop is..." Ik liet het maar zo. Alsof ik z'n naam en adres weet.

Mooie fototentoonstelling 'Objectief bekeken'

In het weekend 21/22 maart hield de Roosendaalse fotoclub Objectief bekeken de jaarlijkse fototentoonstelling. Het is een kleine club, maar ze verzorgden zeker een mooie, gevarieerde  tentoonstelling. De ruimte in een wijkcentrum, die ze voor het eerst gebruikten, leent zich prima voor een dergelijke tentoonstelling. Met enkele panelen zouden er met gemak meer foto's gepresenteerd kunnen worden. Alle foto's zitten in hetzelfde type lijst en ze zijn alle even groot in steeds hetzelfde formaat passepartout. Dat geeft rust. 

Fotodag Den Bosch

Met drie fotomaten wandelden we door 's-Hertogenbosch. Een van de vele mooie, historische steden die we in ons land hebben. Natuurlijk kwamen we tijd tekort. 

Ik maakte foto's in kleur en zwart-wit. Voor kleur gebruikte ik enkele filmsimulaties: bij Fuji zijn die met één klik in te stellen. Weliswaar maak ik RAW-beelden, maar die liggen dan toch zo dicht mogelijk tegen de ingestelde simulatie aan. Zo is deze eerste foto met de narcissen gemaakt met de Kodachrome 64-simulatie . Nostalgie: ik vind deze 'filmkleuren' erg mooi.

Hoofdschakelaar aanlaten Svp.

Heerlijk, zo'n oude kast die in het 'nieuwe' Nederlands Fotomuseum in Rotterdam gewoon is blijven hangen. Expres natuurlijk, het draagt bij aan het karakter van het gebouw: een voormalige opslag van koffie uit Brazilië.

Gefeliciteerd, meneer Bach

Precies 341 jaar geleden werd Johann Sebastiaan Bach geboren. Leipzig is wat ver, anders zou ik het zeker daar willen vieren. 

Dit jaar ben ik twee keer in de gelegenheid de Matthäus Passion live mee te maken. Niet die vreselijke uitvoering van de EO op de buis, maar de enige echte.