Muzikaal paradijs in Hoeven

Telefoonfoto

Klooster Bovendonk was onlangs de locatie waar ik me even in het paradijs waande. De geschiedenis van het klooster gaat terug tot de 12e eeuw. Niet het huidige gebouw dateert uiteraard uit die tijd: dit werd in het begin van de 20e eeuw gerealisserd.

Ik was er op een avond dat jonge mensen van een klassieke muziekopleiding een concert gaven. Piano. viool, cello. De jongste deelnemer was een violiste van negen jaar. Het concert werk voorafgegaan door een lezing van Leo Sanama over retorica in de muziek.

Telefoonfoto

Een hele avond tussen voornamelijk jonge mensen, bezig met klassieke muziek. In een ongedwongen sfeer: na hun optreden kwamen ze weer gewoon in de zaal zitten, tussen de bezoekers in. De sfeer was vol warmte en vriendschap, de kinderen waren enthousiast voor elkaar. Er was respect voor elkaars prestatie, ouders hielpen de kinderen met goed zetten van de muziekstandaards, een stoel. Eén moeder begeleidde haar vioolspelende zoon (ik schat 14 jaar) op de vleugel. Kortom, paradijselijke toestanden. Ver weg van oorlog, geweld, haat en nijd, honger, absurde rijkdom en diepe armoede. Wat zou ik graag in zo'n wereld leven.

Vrijheid - die onbetaalbare vrijheid

Bevrijdingsdag. Bevrijdingsfestivals. Vrijheid. Maar ook: 130 gewapende conflicten wereldwijd. Dood en verderf in Oekraïne, waar dagelijks zo'n duizend Russische soldaten worden gedood of gewond. Een beklad monument op de Dam. Jodenhaat. Een platgebombardeerd Gaza. Trump die Iran binnenvalt. China dat zegt Taiwan te gaan inlijven in 2027. 117 miljoen vluchtelingen wereldwijd in 2025.

Maar wij kennen vrijheid. En daar moeten we buitengewoon zuinig op zijn.

'Geen leven' zonder telefoon

Als ik 's morgens naar Breda rijd zie ik een vreemd tekentje op het scherm van mijn 'slimme' horloge. Er lijkt geen verbinding met mijn telefoon. Ik druk op enkele meldingen van de telefoon - die abrupt blokkeert.

Het Mauritshuis is schitterend

Dat wordt dus een dag Brussel zonder telefoon. Mijn buurman in de bus die ons gezelschap naar Brussel zal brengen - bezoek Europees parlement - wil best even een e-mail naar huis sturen. Mijn echtgenote kan mij normaal altijd volgen en zo inschatten wanneer ik weer thuiskom. "Je mag ook wel even bellen", zegt de buurman. Tja, maar ik heb geen nummers meer in mijn geheugen. Hooguit dat van mezelf. Maar: het digitale berichtje doet zijn werk, zien we even later.

Zwart-wit en lijnen

Zwart-wit 'werkt' prima als lijnen een hoofdrol spelen. Zoals hier de witte stammen van het berkenbos, dat ook nog eens weerspiegeld wordt in het water. Dit is op het terrein Netl bij Kraggenburg (gemeente Marknesse).

Bij deze aspergevelden spelen lijnen ook een hoofdrol. Ik heb iets van de lucht afgehaald om meer nadruk op de asperges te krijgen.

Doof. Nou en...?

Onlangs was ik op een beurs waar deze vriendelijk lachende mevrouw heerlijke koffie maakte. Al dan niet met een extra smaakje. Alleen: zij is doof. En daar was een geweldige oplossing voor gevonden.

Op haar 'toonbank' stond een monitor met een aanraakscherm. Te zien was een groot aantal soorten koffie. Drukte je daarop dan zag je een filmpje van enkele seconden welk gebaar je moest maken als je die koffie wilde. Het werkte perfect.

Een prachtig voorbeeld hoe dankzij een simpele oplossing iemand met een handicap toch aan het werk kan. Want doof en dan in de horeca werken ligt niet voor de hand. Maar zo kan het - en iedereen had er ook schik in. 

We moeten genieten van Marga

Fotograaf, visagist en stylist zijn weer - op kosten van de ANWB-leden - een dag aan het werk geweest. Want de CEO ANWB moet er natuurlijk wel goed op staan. Ach, het gaat regenen - kunnen jullie morgen terugkomen, fotograaf, visagist en stylist? Ja, jullie mogen vandaag ook declareren. De ANWB heeft geld zat. Weet je wat dat lidmaatschap kost? 

Ik vermoed dat er ook nog een tekstschrijver aan te pas komt. Want zo'n briljante tekst: daar heeft een CEO geen tijd voor. "Ik roep jullie op om net als ik vooral te genieten van al dat moois dichtbij." Tja, kom er maar op. Wat denk je hiervan: "En dan begint het avontuur, letterlijk bij je eigen voordeur." Waar dit over gaat? Over een stukje eFietsen, met een helm op. Wat een avontuuuur!

Ze besluit met: "Geniet van het lekker in beweging zijn en de buitenlucht!" Literatuur is het, niks meer en niks minder.

Fotovakbeurs: een nuttig bezoek

Jaarlijks vindt in de Brabanthallen in 's-Hertogenbosch een vakbeurs plaats voor fotografen en aanverwante lieden. Net als vorig jaar besteedde ik er deze week een dag aan. Met de trein heen en terug, dit keer met fotomaat Theo. 's Middags nog even tijd voor een halve Bossche bol van Jan de Groot. Theo kreeg vragen beantwoord over printen, we volgden een lezing over printen en ik had eindelijk het nieuwe objectief Fuji 16-55mm II in mijn handen. Met een beetje geluk kan ik het volgende week ophalen.

Lol met Fuji filmsimulaties

Filmsimulatie Ilford Pan F Plus 50 (onbewerkt)

Met het Fuji lab in Steenbergen gaat het niet goed (ontslagen), diverse producten zijn niet of nauwelijks verkrijgbaar (probeer maar eens het nieuwe 16-55 mm objectief te kopen), maar met mijn camera's X-T4 en X-T30 heb ik nog steeds veel plezier. Onlangs weer eens bezig geweest met het instellen van verschillende zwart-wit filmsimulaties. Fuji camera's hebben standaard enkele filmsimulaties aan boord, maar daarnaast bestaat de mogelijkheid eigen filmsimulaties in te stellen.

Landgoed Wallsteijn: ontstaan door afgraven turf

Landhuis Wallsteijn (1810) in neoclassicistische stijl.

Landgoed Wallsteijn (ruim 100 ha) in Noord-Brabant grenst aan de Oude Buisse Heide. Wallsteijn is ontstaan na het afgraven van het hoogveen. Tot halverwege de 18e eeuw werd turf via volgeladen platbodems over de turfvaart naar de haven vervoerd. Wallsteijn bestaat uit naald- en loofbos met oude eikenlanen, afgewisseld met door houtwallen omgeven landbouwgronden.

Je kunt heerlijk wandelen in deze rustige grensregio door oude bossen, langs heide en vennen, akkers, weilanden en cultuurhistorische boerderijen. Tijdens de paarse ‘Wallsteijnroute’ van 2,5 km kun je genieten van de moestuin het “Engels hof”, bijzondere lanen en de spiegel- en slingervijver. Het landgoed stamt uit het jaar1800.

Bezoek

Parkeerplaats Herberg 't Pannehûske, Roosendaalsebaan 4, 4885 JK Achtmaal.

Jan Steen en Rembrandt van Rijn

De tentoonstelling 'Thuis bij Jan Steen' is
prachtig vormgegeven en voorzien van veel informatie

Twee dagen geleden op deze plek zag je een foto-impressie van Leiden. Ik was hier (vooral) voor een bezoek aan Museum De Lakenhal, waar op dit moment een tentoonstelling is met veel werken van Jan Steen (1626-1679), bij elkaar gebracht uit verschillende collecties (o.a. Rijksmuseum, particulier en Staat).

In 2026 is het 400 jaar geleden dat Jan Steen in Leiden werd geboren.

Nu hier enkele voorbeelden van werken die er te zien zijn, nog tot 23 augustus van dit jaar.

Leiden: stad van Jan Steen en Rembrandt van Rijn

Museum Lakenhal

De volgorde van de namen hierboven van de twee Nederlandse schilders lijkt niet in overeenstemming met hun belangrijkheid. Maar: er is een grote tentoonstelling van Steen in Museum De Lakenhal en dat verklaart een hoop. 400 jaar geleden werd Jan Steen in Leiden geboren.

Ik was op 8 april jl. een dag in Leiden. Aanleiding: de toen pas geopende tentoonstelling van Jan Steen in Museum De Lakenhal. Een werkelijk prachtige tentoonstelling!

Basisschool met landenpresentatie

Leerlingen van een basisschool uit Wouw hielden onlangs een landenpresentatie. Kleinzoon Bram - de krullenbol op de foto - koos voor Libanon. Lekkere hapjes vormden een belangrijk onderdeel van de presentatie.

Andere presentaties gingen over Schotland, Polen, Duitsland, Madagascar, Egypte, India en dan vergeet ik er vast nog. Overal info en hapjes en drankjes.

Opmerkelijk op deze leeftijd (rond 12 jaar) is het verschil tussen jongens en meisjes. Jongens staan en kijken, meisjes spreken je aan en beginnen een verhaal te vertellen, de een nog enthousiaster dan de ander. In groepjes optredend geven de meisjes elkaar het woord. Bij Schotland vroeg een moeder naar de kilt. "Dat is een rok voor mannen en het schijnt dat veel mannen daar niets onder dragen." Dat meisje redt het zeker. 

 

Zicht op Wouw

Op een fietsritje onlangs benaderde ik Wouw weer eens van een andere kant. Het eerste dat je ziet is het Icoon van Wouw, de Lambertuskerk. Gelukkig zie je hier niet het blauwe plastic over het dak, nodig voor de renovatie van dat dak.

Het is goed voor te stellen dat kerktorens in het verleden de navigatie verzorgden voor reizigers.