Complotdenker en klimaatmars Amsterdam

Ik was niet de enige

"Ben je ook voor de Monumentendag op pad?" De wat zwaarlijvige man schuin tegenover me in de trein had dringend behoefte aan een praatje. Nee, ik ga in Amsterdam deelnemen aan de landelijke klimaatmars. "O, ja dat kan ook. Maar ik houd wel van zo'n warme zomer." Ik voelde het al aankomen: dit is waarschijnlijk een complotdenker. Of een niet-denker. Het bleek echter nog erger. De ontwikkelingen in Duitsland zijn prima. AfD? Nee joh, dat zijn geen fascisten, ik was vaak in Duitsland. Oekraïne is geen land. Van Rusland hebben we niets te vrezen. Die coronaprikken waren onzin, ik deed er niet aan mee. Ik studeer filosofie. (Omdat ik intussen wist dat hij in Zeeuws-Vlaanderen woont was ik wel benieuwd waar hij dan filosofie studeert. In Sluis kan dat niet. "Nee, niet met examens en zo, maar ik volg podcasts." Juist ja.)

Wat een eikel. En zo zijn er vele. Zoals de voorzitter van DHC, de Delftse voetbalclub. We zagen hem bij Sander in De Kloof. 

De klimaatmars eindigde op het Museumplein

 

OV Pay: gekmakende klantenservice

Zaterdag jl. staat er bij het inchecken bij een Metro-ingang ineens: saldo te laag. Hoe kan dat, ik heb Automatisch opladen aan staan. Maar kennelijk is dat bij de overgang naar de nieuwe kaart niet meegegaan. Dan maar met de ASN bankpas betalen.

Eenmaal thuis toch eens op een PC inloggen. Dat is wat overzichtelijker dan op het telefoonschermpje. Automatisch laden aanzetten. 'Het bedrag staat gelijk op de pas.' Ah, wacht, verander ik gelijk het e-mailadres even (..), in verband met de overgang anderhalf jaar geleden van het fossiele ING naar ASN. Maar helaas, dat gaat niet. Moet je eerst een nieuw account aanmaken en dan het oude verwijderen.

Intussen staat er meer dan 110 euro op de pas, door het twee keer aanzetten van automatisch aanvullen. Ik besluit 50 euro terug te laten storten. 'Staat binnen vijf dagen op uw rekening.' (Kan dat niet sneller?)

Een nieuw account aangemaakt. Pas toevoegen. Helaas, deze pas is al aan een ander account toegevoegd. Daar eerst die pas verwijderen. Goed, inloggen op het oude e-mailadres. Dit moet telkens worden bevestigd met een inlogcode: ik heb er tien intussen. 

Helaas, automatisch laden staat aan, zet dat eerst uit, dan pas kun je de pas verwijderen. Doe ik. Pas verwijderen. Inloggen met de nieuwe e-mail, pas toevoegen. Automatisch aanvullen weer aanzetten, 'Het bedrag staat direct op uw pas'. Dat is weer meer dan 110 euro, dus nog maar een keer terug laten storten. Helaas, terugstorten kan alleen als Automatisch aanvullen uit staat...

Dat is toch GEKmakend? 

Amsterdam: je blijft fotograferen

Af en toe spreek ik iemand die Amsterdam vréselijk vindt. Ik herinner me zelfs een Brabander (..) die zonder enige schroom verklaarde er nog nooit te zijn geweest. Dat vind ik totaal onbegrijpelijk en absurd. Wat je dan allemaal mist!

Vandaag lees ik dat Amsterdam bijna de hoogste toeristenbelasting heeft ter wereld. Er zijn kennelijk meer mensen die de stad willen zien.

Ik was er weer eens. Voor de jaarlijkse World Press Photo tentoonstelling in De Nieuwe Kerk, traditioneel met zoon Ruben en schoondochter Arijana. Tussendoor had ik tijd om enkele foto's te maken: ik had de Fuji X-T30 met de 27 mm pancake bij me - een ideale en  lichtgewicht combinatie voor dit soort stedentrips.

De eenzame schaker

 

 

Eerder deze week was ik in de Rotterdamse Kunsthal, waar meer dan 200 foto's hangen van Helen Levitt, een Amerikaanse straatfotografe uit de jaren dertig en veertig van de 20e eeuw. Straatfotografie is 'een vak apart'. 

 

 

Hoofd en paal

Ik vertel mijn fotocursisten altijd: let op dat er niets uit het hoofd van iemand groeit. Deze foto stond op 18 augustus in de Volkskrant.

 

 

Helen Levitt in de Kunsthal

 

Als je van (straat)fotografie houdt uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw, dan wil je de overzichtstentoonstelling van de Amerikaanse Helen Levitt in de Rotterdamse Kunsthal niet overslaan. Zij wordt gerekend tot de belangrijkste straatfotografen van de twintigste eeuw.

Zij werd geïnspireerd door het werk van Henry Cartier-Bresson. Ze kocht een tweedehands Leica en het vervolg kennen we. De twee maakten ook kennis met elkaar, las ik in het museum: Cartier-Bresson schonk haar zelfs een foto.

Indrukwekkend. De foto hiernaast bezorgde mij kippenvel - alles klopt hier, inclusief de blik van moeder en kind. 

 

Kleine tour Steenbergen

Deze dagen staat Steenbergen in het teken van de 55e kleine tour. Het wielerevenement voor kinderen tussen de 8 en 14 jaar uit de gemeente Steenbergen. Tijdens de Kleine Tour staan o.a. een puzzeltocht, koppelwedstrijd, sprint, behendigheidsrit, tijdrit, cyclocross, een missverkiezing en diverse etappes op het programma.

Op 11 augustus kom ik op de fiets de kleine tour tegen. Groepen kinderen, allemaal keurig gelijk per groep gekleed, met daartussen busjes met te luide en foute muziek.

Fort de Roovere: een rijke geschiedenis

Fort de Roovere in Halsteren bij Bergen op Zoom is een van de grootste forten van de West Brabantse Waterlinie. Het is in 2010 helemaal opgeknapt. De ingang van het fort ligt aan de Ligneweg, maar wandelaars kunnen bij de oostwal door een 'loopgraaf door het water', ook wel bekend als de Mozesbrug. 

Het fort is niet altijd een oase van groene natuur geweest. In 1628 vonden de Staten-Generaal van Zeeland en Holland het genoeg geweest. De Spanjaarden hadden vestingstad Steenbergen al een paar keer geplunderd en veroverd. En nu kwamen ze ook al gevaarlijk dicht bij vestingstad Bergen op Zoom! De Hollanders zetten het land via inundatie onder water en bouwden forten om ze te stoppen. En zo ontstond de West Brabantse Waterlinie die nu onderdeel is van de Zuiderwaterlinie. Onderdeel hiervan was Fort de Roovere, op een hoge zandrug bij Halsteren. Fort de Roovere hield niet alleen de Spanjaarden tegen, maar later ook de Fransen en de Belgen. 

Plan Tureluur staat droog

Vogelscherm Plan Tureluur

De gevolgen van de droogte in Zeeland zijn niet om aan te zien. Vandaag keek ik rond in Plan Tureluur. Dat is een natuurgebied op Schouwen-Duiveland. Aan de zuidkust van Schouwen-Duiveland is tussen 1991- 2014 Plan Tureluur aangelegd. Om het natuurgebied aan te leggen werd landbouwgrond teruggegeven aan de natuur. Het geheel beslaat meer dan 1000 hectare en is onderdeel van Nationaal Park Oosterschelde.

Vast in Spanje

Voor de reisorganisatie SNP begeleidde ik diverse fotoreizen. Naar Schotland, IJsland en Spanje - de eerste reizen waren dat. Reisdoel was de Alpujarras, de witte dorpjes. Wandelen, steden, het Alhambra ook.

Tijdens één van die reizen - april 2010 - barstte er een vulkaan op IJsland open. Het gevolg: veel stof in de lucht, geen vliegverkeer mogelijk. Daarom konden wij niet terugvliegen - het werd een bijna etmaallange bustocht met twee chauffeurs naar Breda. 

SNP verplaatste ons toen naar Torremolinos - een plek die ik liever vermijd. Daar barstte een enorme regenbui los - zelfs de putdeksels kwamen omhoog.

Tractor met historie

Recent was ik bij een boerencamping, waar ik deze fraaie tractor aantrof.Ik maakte een foto met mijn standaard 16-55mm f/2.8 objectief op de Fuji X-T4.

Een plaatje toch?

Zendingsdrang

In de beginjaren van mijn motorreportages ging er vaak een tweede motorrijder mee. Want dat de enige mogelijkheid om een motorrijder in het landschap te fotograferen. Ik had een goede vriend in Heerenveen, die vaak mee is geweest. En er waren diverse anderen: soms was het aangenaam, soms wat minder.

Deze rit herinner ik mij nog goed. Even ter verduidelijking: ik ben aan het fotograferen en probeer onderweg informatie te krijgen van de mensen die we spreken. Want dat zijn de bouwstenen voor mijn verhaal.

Portretten...

Portretten zijn er in alle maten en soorten. Dit 'portret' maakte ik in Zuid-Afrika. Het is een koedoe, waarvan we er daar heel wat hebben gezien. Ze zijn gewend aan auto's, dus fotograferen is niet heel moeilijk.

Zacht en weemoedig

Ooit en in Zuid-Afrika kreeg de groep waarmee ik op fotoreis was de mogelijkheid om een cheetah te aaien. Enkelen deden het, ik in elk geval niet. De cheetah is een wild dier en van wilde dieren blijf je af, vind ik. Ook het lopend wilde dieren bekijken - in plaats van in een auto - zou niet moeten.

De verzorgster die bij de cheetah was dacht daar duidelijk heel anders over en had, zo te zien, een mooie band met het dier opgebouwd. Met een mooie, dromerige blik troffen wij haar aan, met de grote kat bijna in haar armen.