Landgoed Wallsteijn: ontstaan door afgraven turf

Landhuis Wallsteijn (1810) in neoclassicistische stijl.

Landgoed Wallsteijn (ruim 100 ha) in Noord-Brabant grenst aan de Oude Buisse Heide. Wallsteijn is ontstaan na het afgraven van het hoogveen. Tot halverwege de 18e eeuw werd turf via volgeladen platbodems over de turfvaart naar de haven vervoerd. Wallsteijn bestaat uit naald- en loofbos met oude eikenlanen, afgewisseld met door houtwallen omgeven landbouwgronden.

Je kunt heerlijk wandelen in deze rustige grensregio door oude bossen, langs heide en vennen, akkers, weilanden en cultuurhistorische boerderijen. Tijdens de paarse ‘Wallsteijnroute’ van 2,5 km kun je genieten van de moestuin het “Engels hof”, bijzondere lanen en de spiegel- en slingervijver. Het landgoed stamt uit het jaar1800.

Bezoek

Parkeerplaats Herberg 't Pannehûske, Roosendaalsebaan 4, 4885 JK Achtmaal.

Jan Steen en Rembrandt van Rijn

De tentoonstelling 'Thuis bij Jan Steen' is
prachtig vormgegeven en voorzien van veel informatie

Twee dagen geleden op deze plek zag je een foto-impressie van Leiden. Ik was hier (vooral) voor een bezoek aan Museum De Lakenhal, waar op dit moment een tentoonstelling is met veel werken van Jan Steen (1626-1679), bij elkaar gebracht uit verschillende collecties (o.a. Rijksmuseum, particulier en Staat).

In 2026 is het 400 jaar geleden dat Jan Steen in Leiden werd geboren.

Nu hier enkele voorbeelden van werken die er te zien zijn, nog tot 23 augustus van dit jaar.

Leiden: stad van Jan Steen en Rembrandt van Rijn

Museum Lakenhal

De volgorde van de namen hierboven van de twee Nederlandse schilders lijkt niet in overeenstemming met hun belangrijkheid. Maar: er is een grote tentoonstelling van Steen in Museum De Lakenhal en dat verklaart een hoop. 400 jaar geleden werd Jan Steen in Leiden geboren.

Ik was op 8 april jl. een dag in Leiden. Aanleiding: de toen pas geopende tentoonstelling van Jan Steen in Museum De Lakenhal. Een werkelijk prachtige tentoonstelling!

Basisschool met landenpresentatie

Leerlingen van een basisschool uit Wouw hielden onlangs een landenpresentatie. Kleinzoon Bram - de krullenbol op de foto - koos voor Libanon. Lekkere hapjes vormden een belangrijk onderdeel van de presentatie.

Andere presentaties gingen over Schotland, Polen, Duitsland, Madagascar, Egypte, India en dan vergeet ik er vast nog. Overal info en hapjes en drankjes.

Opmerkelijk op deze leeftijd (rond 12 jaar) is het verschil tussen jongens en meisjes. Jongens staan en kijken, meisjes spreken je aan en beginnen een verhaal te vertellen, de een nog enthousiaster dan de ander. In groepjes optredend geven de meisjes elkaar het woord. Bij Schotland vroeg een moeder naar de kilt. "Dat is een rok voor mannen en het schijnt dat veel mannen daar niets onder dragen." Dat meisje redt het zeker. 

 

Zicht op Wouw

Op een fietsritje onlangs benaderde ik Wouw weer eens van een andere kant. Het eerste dat je ziet is het Icoon van Wouw, de Lambertuskerk. Gelukkig zie je hier niet het blauwe plastic over het dak, nodig voor de renovatie van dat dak.

Het is goed voor te stellen dat kerktorens in het verleden de navigatie verzorgden voor reizigers.

Het gras bij de buren...

Liet ik enkele dagen geleden foto's met gifweiden zien, gelukkig is het niet overal zo. Zoals op deze foto, zo zien we dat toch het liefst. Bloemen, normaal gras, mooie bomen en een al even mooie boerderij. Een paar koeien zou mijn wens nog zijn. Nee, geen geiten.

Een stukje verderop wordt het land bewerkt. Vermoedelijk komt hier maïs te staan, als veevoer voor het veel te grote aantal koeien in ons land. Dat lijkt in tegenspraak met wat hiervoven staat, maar dat is het niet. Meer boeren zouden kleinere aantallen vee moeten hebben. Bioboeren. Velen bewijzen al dat dit kan.

Een enorm huis, een grote camper - sommige mensen ontbreekt het aan niets. Anderen slapen in het park. Dat dit kan in een welvarend land, ik kan er met mijn verstand niet bij.

Veteraanboom: de laatste levensfase

Nooit gedacht dat ik nog eens enige verwantschap met een boom zou voelen. Met deze boom, meer in het bijzonder. Het is een 'veteraanboom'. 

De naam is wel wat verwarrend. Want veteraan betekent hier, volgens het bordje ervoor, dat de boom in zijn laatste levensfase verkeert. Maar dat hij mag blijven staan omdat hij nog zo van waarde is voor de omgeving - denk vooral aan vogels en insecten, vermoed ik.

Veteraan. Zo voel ik me ook. De laatste levensfase. Maar voor de omgeving word ik nog niet omgezaagd. En toch maar een hekje er omheen, voor de veiligheid.

Glyfosaat gifweiden rond Roosendaal

Wat een naar gezicht is dat toch, stukken grond met deze kleur. Ook rond Wouw zie ik het op verschillende percelen. 

Maak ik me hier voor niks zorgen om? Nou, dat valt te bezien.

Mini-kermis in oude stadhuis Roosendaal

Roosendaal heeft elk voorjaar een nostalgische kermis. Dat is leuk, maar nog leuker is de modelbouw van kermisattracties, te zien in het voormalige stadhuis, waar nu de raadsvergaderingen worden gehouden. Hier enkele 'nostalgische' foto's.

De nostalgische kermis in Roosendaal is vandaag voor het laatst.

Stille zaterdag

De dag na Goede Vrijdag wordt Stille zaterdag genoemd. Al is er helemaal geen reden om stil te zijn. Integendeel, het wordt tijd dat het uitschreeuwen dat we niet langer genoegen nemen met het leed dat enkele gestoorde leiders de mensheid aandoen. Weliswaar merkt de gemiddelde Nederlander dat pas als de benzineprijs stijgt, maar ruim voor dit gegeven was er ook al meer dan voldoende aanleiding om aan de bel te trekken.

De Amerikaanse president wil een land 'terug naar het Stenen tijdperk' bombarderen. Dat land op zijn beurt ronselt nu soldaten vanaf twaalf jaar. "Ze willen het zelf zo graag." Israël pleegt een volkerenmoord en pleegt nu dezelfde oorlogsmisdaden in Iran. En zo kunnen we nog wel even doorgaan, want er is ook veel (oorlogs)leed dat niet het nieuws dagelijks beheerst.

'Verliefd' op zwart-wit

Steeds vaker maak ik foto's in zwart-wit - op deze plek zal je dat niet zijn ontgaan. Onlangs fietste ik van Oude Tonge naar Wouw en, met de Fuji X-T30 en een 41 mm pancake in de fietstas, maakte ik onderweg ook enkele foto's van Hollandse luchten. 

"Het waait hier altijd", verzuchtte Daan Schoonhoven van PiXLife onlangs tijdens een fotografie-evenement bij de Brouwersdam. Geen wonder dus dat Zeeland een uitgelezen plek is voor het plaatsen van windmolens.

Den Bosch in zwart-wit

Eerder op deze plek deelde ik twee kleurenfoto's, gemaakt tijdens een dagje fotograferen met drie fotomaten. De hoogste tijd om ook wat zwart-witbeelden te presenteren. 

Bij grachten denken we aan Amsterdam, Delft en Dordrecht, maar ook in Den Bosch zijn mooie grachten en grachtenpanden. 

Donker en licht

© Chris van Gurp

Fotomaat Chris uit Roosendaal nam deze foto van mij in het nieuwe Nederlands Fotomuseum in Rotterdam.Eén staander, twee ramen, drie lichtplekken op de historische muur van het oude koffiepakhuis (Santos). Dat fotograferen 'schrijven met licht' is wordt hier wel heel duidelijk.