Vliegveld Seppe: altijd wat te zien

Op vliegveld Seppe ('Breda International Airport', zegt mijn TomTom als ik met mijn stem vliegveld Seppe invoer) is in het weekend altijd wel wat te zien. Ik wilde wat foto's maken met de 100-400mm met de 1.4x extender. En met ondersteuning bleek dat prima te doen.

Dit is de Cessna 208B Grand Caravan: een vliegtuig dat mij als kampeerder wel aanspreekt. Het wordt veel voor parachutespringen gebruikt, zo ook op de dag dat ik er was (2 mei). Onder de kist zie je de lucht trillen van de warmte. Het steeg telkens op om een volgende groep springers omhoog te brengen. Ze landden niet op het vliegveld. Ik heb tevergeefs geprobeerd de landingsplaats te vinden.

Fotocursussen Volksuniversiteit Breda

We stonden op heel veel bijzondere plekken

Jarenlang verzorgde ik diverse fotocursussen voor de Volksuniversiteit Breda. Ik stopte ermee toen hier plannen ontstonden - en ook realiteit werden - om met de camper regelmatig en langdurig op stap te gaan. Vanaf 2019 tot eind 2024 deden we dat ook. We woonden zelfs een jaar lang in onze buscamper.

Door omstandigheden zit reizen er nu niet meer in, waardoor er weer ruimte ontstaat om het cursus geven weer op te pakken.

Breda: levenslijnen (hele maand november)

Ook buiten is een tentoonstelling ingericht. 
Met hier en daar aangrijpende teksten.

In Breda is vanuit BredaPhoto een foto-evenement 'zichtbaar' in de vorm van foto-exposities op verschillende plekken. Binnen, maar ook buiten. Het onderwerp: queer mensen. Queer is een overkoepelend begrip voor onder andere homoseksuele, biseksuele, panseksuele, transgender, intersekse en non-binaire mensen. De term wordt meestal gebruikt om uit te leggen dat iemand zich niet thuisvoelt binnen de hetero- en cisgendernormen en zogeheten 'hokjes' in twijfel trekt.

Lucie Horsch: een fenomeen

Op zaterdag 7 en zondag 8 december jl. waren we in het Chassétheater in Breda. De 7e in de bioscoop voor de film Babygirl. Babygirl is een recente Amerikaanse erotische thriller, bedacht en gemaakt door de Nederlandse actrice Halina Reijn. Met in de hoofdrol Nicole Kidman en verder Harris Dickinson, Sophie Wilde en Antonio Banderas.

Foto uit programmaboekje

Maar het langst herinneren zal ik me zeker het optreden van fluitiste Lucie Horsch met het Orkest van de Achttiende Eeuw. Ik streamde al eerder haar nieuwe CD (Frans Brüggen project), waarop ze historische instrumenten gebruikt uit de verzameling van wijlen Brüggen, fluitist en oprichter van het geweldige Orkest van de Achttiende Eeuw.

Het concert was het laatste in een reeks concerten door het hele land. Met veel werken van Vivaldi, een beetje Bach en een nieuw werk, speciaal voor deze toer gecomponeerd 'in de geest van Vivaldi'. "Dat moderne werk vond ik niets aan", hoorde ik iemand achter me na afloop mompelen. Ik hoorde het voor de tweede keer, omdat het vorige week ook op de radio was en dan klinkt het werkelijk een stuk interessanter! 

Lucie Horsch lijkt intussen wel op een toverfluit te spelen! Wat een vaart, wat een heerlijke ritmes, ze staat al spelend mee te swingen op de klanken van Vivaldi. Het levert een ontroerend mooi concert op van deze 25 jarige vrouw, die ook stukken zingt en ook geweldig piano kan spelen. Een fenomeen! Goed voor een van de mooiste concerten die ik in de afgelopen jaren zag.

De vrouw van Tchaikovsky: bijzonder matige film

Samenvatting   Nu, naar een Russische film? Ja, want deze heeft totaal niets met politiek te maken. Het verhaal kort: Antonina Miliukova is een mooie en intelligente 19e-eeuwse Russische aristocrate. Ze kan alles krijgen wat ze begeert, maar wil alleen maar trouwen met Pjotr Tchaikovsky op wie ze heimelijk verliefd wordt als ze voor het eerst zijn muziek hoort. Hij stemt in met een huwelijk om een einde te maken aan de geruchten die over hem de ronde doen (hij is homo) en die zijn reputatie bedreigen. Hij voelt echter niets voor Antonina en geeft haar al snel de schuld van zijn tegenslagen en inzinkingen. Verteerd door haar gevoelens voor hem en door zijn vernederingen, wordt ze langzaam tot waanzin gedreven.

Twee uur   Klassieke muziek en film gaan heel goed samen: voorbeelden genoeg. Dus vol verwachting ging ik ook naar deze film (Chassé, Breda): twee uur lang mooie beelden en mooie muziek, had ik op gehoopt. Maar daar dacht de maker van de film kennelijk anders over. De film zou net zo goed opgenomen kunnen zijn in Hellevoetsluis als in Stadskanaal: van de omgeving krijgen we in de film helemaal niets te zien - alles is donker en/of mistig. De conversaties doen gekunsteld aan: dit moet wel erg ver van de werkelijkheid af staan. Bovenal: praktisch geen noot te horen van wat de Rus heeft gecomponeerd.

Breda en de wolf

Film   Met mijn zoon bezocht ik gisteren de film Wolf in Breda. Deze gaat over de terugkeer van dit zoogdier in Nederland. We liepen naar buiten met twee gedachten. De eerste was: wat een prachtige en unieke beelden laat de film zien!

Maar er zitten ook twee andere kanten aan. Allereerst de gehaaste stem van Matthijs van Nieuwkerk. Die is totaal ongeschikt voor dit soort films. En aansluitend de tweede gedachte: de slechte teksten, die Van Nieuwkerk uitspreekt. Dat had echt veel beter, informatiever en minder kinderachtig gemoeten.

Begijn   Na de film bezochten we nog even het prachtige Begijnhof in Breda en het Van Goghhuis in Zundert. Dit laatste viel wat tegen... je hebt het in elk geval in een uurtje wel bekeken. Wij deden het zonder audiotour: dat was wel een verkeerde keuze.

Breda: fijne (binnen)stad

Voor de fotocursussen die ik voor de Volksuniversiteit Breda geef duik ik regelmatig met cursisten de binnenstad in. Wat een mooie stad is het toch. De indrukwekkende kerk natuurlijk, maar ook direct daarnaast staat een prachtig pand. Ik maak er haast elke keer een foto van. Dit is de laatste die ik nam.

De Grote Kerk wordt op dit moment weer gerenoveerd. Die ziet er aan de buitenkant dus tijdelijk wat minder aantrekkelijk uit.

Begijnhof Breda. Zó rustig...

Begijnhof Breda. Wat een leuke plek is dat toch. Een oase van rust met de drukke stad daar omheen. Er zijn nog enkele van die plekken in Breda trouwens.

Op de vensterbanken van de huisje aan het Begijnhof staan plantjes. En soms staat er ook iets anders. Mooi dat het hier kan staan. En ook blijft staan. Was dat overal maar zo.

Begijnhof Breda met 35 mm

Canon EOS 6D | Sigma 35mm | f/1.4 DG HSM | Art 012 | 1/60s | f/14 | ISO 100 | éénpootstatief 

Zoals al eerder gemeld: in Breda bezoek ik praktisch altijd even dit prachtige plekje: het Begijnhof. Een oase van rust. Dit keer had ik alleen de Sigma 35 mm f/1.4 bij me. Dit moment - zon, donkere luchten - duurde maar even. Het contrast is in Lightroom wat teruggebracht. Ik vind het mooi zo...

Begijnhof Breda

Breda: wat een leuke stad is dat toch. Als ik er ben loop ik ook altijd even over het Begijnhof. Zo ook zaterdag jongstleden. Prachtplek.

Panasonic LX100 - 35 mm
1/125s bij f/3,5, ISO200
éénpootstatief

Vormen en kleuren

Zaterdag jl. ging de groep Thematisch fotograferen van start. In vijf bijeenkomsten gaan we vijf thema's fotograferen. Het eerste thema, in Breda, was 'Fiets'. Hele fietsen, stilstaand, rijdend, groot of klein, detail of nog iets anders. Als er maar - een stukje van - een fiets op staat.
Natuurlijk doe ik zelf ook mee. Ik vind deze wel aardig en die zit dus bij de vijf die we allemaal insturen. Mooi wiel, diverse vormen, rond en hoekig, hout, rubber, kunststof. Maar vooral de compositie bevalt me zo wel.

Het volgende thema: fotograferen op een kerstmarkt. Ook in Breda. Statief, hoe te belichten, hoe onderwerpen te kiezen, beweging, lange sluitertijden: uitdagingen genoeg!

BredaPhoto: nú passe partout bestellen betekent korting

BredaPhoto komt er weer aan. Vanaf 5 september tot 21 oktober is Breda een snoepwinkel voor fotografieliefhebbers.

Als je van plan bent te gaan kun je nu al je passe-partout bestellen: met een aantrekkelijke korting.

Tijdens het festival ga ik rondleidingen verzorgen. Als je - met een groep, fotoclub of wat dan ook - een rondleiding wilt kun je desgewenst aangeven dat je mij als rondleider wilt.

Bouvigne in Breda met de compactcamera

Het kasteeltje Bouvigne in Breda is vanaf de openbare weg al een feestje om te zien. Wat lang niet iedereen weet is dat je tijdens de kantooruren via het - vierkante - kantoor van het waterschap rechts ervan ook de tuinen kunt bezoeken. En die liggen er altijd prachtig bij - ook nu al. Over een paar weken zal het nodige in bloei staan en dan wordt het vast nog mooier. Meer foto's: hier. De locatie is trouwens ook in trek voor bruidsfoto's.

Het is voorjaar: ook in de sloot

Canon EOS 6D | EF70-200mm f/4L IS USM | 1.4x | 1/60s bij f/5.6 | ISO100

Overal barst het voorjaar nu los. De bosanemoontjes bloeien, bomen en struiken lopen uit en in de sloot laten de kikkers van zich horen. En van het voortplanten genieten ze lang, zo te zien...
Deze foto maakte ik 6 april jl. op het Landgoed Wolfslaar in Breda, waar ik met een groepje fotocursisten rondliep. Een voorbijganger wees ons op dit aandoenlijke sloottafereel. We konden niet heel dichtbij komen, maar met de 70-200 met 1.4 extender lukte het toch redelijk.

Zwart-wit: het blijft mooi

Mijn opdrachtgevers gaan standaard van kleur uit. Maar toch zou het wel leuk zijn af en toe een (reis)reportage in zwart-wit te plaatsen. Moto73 deed het, twee keer. Nu er een nieuwe hoofdredacteur is ga ik het weer eens voorstellen.

Scherptediepte

Een oefening in scherptediepte met cursisten van de Volksuniversiteit Breda. Op de vrijdagse markt, in de regen. Dankzij het lichtsterke objectief lukt het met de Panasonic Lumix LX100 prima om een onscherpe achtergrond te krijgen. Dicht op het onderwerp, een achtergrond ver weg en de lens open - dus een laag getal. Hoe lager hoe vager....

Markdal Breda. Niet fotogeniek - maar wat dan?

Vandaag met fotocursisten gewandeld langs de Mark, in Breda. De bedoeling was uiteraard: fotograferen. Maar er viel daar eerlijk gezegd niet veel te fotograferen. Nou ja, de overwinterende ooievaar op het dak van een kantoor van Staatsbosbeheer. Riet.

Kindeke Jezus - bij de kroeg. Prettige kerstdagen!

In Breda - de leukste binnenstad van Nederland - is het ook heel erg Kerstmis vandaag. In het Ginneken compleet met een kerststal. Maar zie erachter: de kroeg is nooit ver weg. En zo hoort het misschien ook wel.

Breda: prachtstad

We reizen de wereld rond, vliegen gaten in de ozonlaag en lappen klimaatverdragen aan onze laars. Omdat we zo nodig alles en overal willen zien. Een weekje Vietnam, een voorjaarsvakantie in China, Zuid-Afrika: het kan allemaal.
Breda ligt een kilometer of dertig van mijn woonplaats. En kijk eens hoe mooi het dáár is. En in de rest van Nederland. In Europa. Op een dag autorijden - en dat is nog steeds heel veel 'schoner' dan vliegen - kun je genieten van de fraaiste plekken die je je maar kunt voorstellen. Van Noorwegen tot Spanje, van Slovenië tot Italië.
En Breda dus.

Een statief helpt echt!

Eén van de meest gestelde vragen door fotocursisten aan mij is: moet ik een statief meenemen? Eigenlijk een overbodige vraag, want een statief zorgt er altijd voor dat je beter fotografeert.