Wandelen vanuit Oirschot

Op de achtergrond de basiliek van Oirschot

Vandaag was ik in de gelegenheid een mooie wandeling (ruim 8 km) te maken vanuit het centrum van Oirschot. Zelf al een mooie plaatsje, maar in de omgeving mag er ook zijn.

Natuurlijk is er in het goed-katholieke Oirschot ook een klooster. Geen idee of het als zodanig nog in gebruik is: ik vermoed dat er nu een verzorgingstehuis in gevestigd is.

Wandelen rond de Oisterwijkse vennen

Samen met twee fotomaten wandelde ik onlangs rond de vennen in Oisterwijk. Een prachtig gebied met een enorme geschiedenis. De vennen van Oisterwijk zijn ontstaan in de afgelopen duizenden jaren door een combinatie van natuurlijke processen en menselijke invloed. De belangrijkste factoren die hebben bijgedragen aan de vorming van deze vennen zijn: 

Pleistocene ijstijden: Tijdens de laatste ijstijd, de Weichsel-ijstijd, die ongeveer 115.000 tot 11.000 jaar geleden plaatsvond, werden grote delen van Nederland bedekt met ijs. Het smeltwater van de ijskappen en de afzetting van zand en grind hebben bijgedragen aan de vorming van het huidige landschap.

Verlanding: Na de ijstijden ontstonden er door het veranderen van het klimaat veengebieden. Water dat zich ophoopte in laaggelegen gebieden, leidde tot de vorming van moerassen en vennen. De verlanding, waarbij het water zich vulde met plantenresten en sedimenten, resulteerde in de vorming van vennen.

Menselijke invloed: Door de eeuwen heen hebben mensen het gebied bewerkt voor landbouw en veeteelt. Dit heeft invloed gehad op de hydrologie van de regio en heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van de vennen. Daarnaast zijn er ook herstelmaatregelen genomen om de ecologische waarde van de vennen te behouden en te verbeteren.

Wandelen en fotograferen: heerlijke combinatie

Met de telefoon altijd bij je heb je vandaag de dag ook altijd een camera bij je. Maar een telefoon is geen camera. Dus het liefst ga ik wandelen met een echte camera in de rugzak, plus één of soms twee objectieven. Dat kan alleen, maar het is zeker zo gezellig om dat met een fotomaatje te doen.

Hier ben ik met Adrie G. onderweg tijdens een wandeling bij Nuenen. Bij een picknicktafel die er vermoedelijk ook in de tijd van Vincent van Gogh al stond (..) halen we de fototassen van de schouder en de boterhammen uit het plastic. Heerlijk even zitten, tijdens de trip van minstens 15 km.

Nightrun op vliegveld Seppe

Op zaterdag 17 augustus vond de Breda Airport Nightrun plaats. Het vliegverkeer werd stilgelegd op Vliegveld Seppe - want zo heet het in de volksmond nog gewoon - en hardlopers en wandelaars konden vanaf 21:00 uur over start- en landingsbaan hun kunstjes vertonen. Ik maakte er voor De Bode een stukje over, met foto's uiteraard.

Voor de wandelaars en hardlopers was de route met lichtjes aangegeven: tijdens het sporten zou het immers donker worden.

Het is een feestweek [3 en slot]

Om tien uur vanmorgen meldden wij ons bij Staatsbosbeheer in Leersum. Boswachter Jelle was er ook, evenals vrienden uit Roosendaal, Leidschendam en familie uit Gorinchem. Met z'n achten gingen we na de koffie van Jelle wandelen op het Leersumse Veld, een prachtplek waar Jelle veel over wist te vertellen. Wolven, een storm, zandhagedissen, uilenkasten, de boktor: er kwam veel voorbij.

Het Leersumse Veld is een erg afwisselend gebied. Bos, heide, plassen, het is er allemaal. "Alles wat je op de hele Utrechtse Heuvelrug tegen kan komen vind je hier op een beperkt oppervlak." De plassen staan soms droog, maar op dit moment zat er aardig wat water in. "Als het nu gaat vriezen heb je hier het mooiste ijs van Nederland." Om daar aan toe te voegen 'dat schaatsers vreselijke lui zijn die hun auto's dan overal parkeren waar het niet mag'. 

Stemrondje van 7,5 km

22 november 2023: stemmen. Natuurlijk stemmen wij. Dankzij de kiezerspas kan dat ook hier, in Culemborg, waar we tijdelijk verblijven. Nog een week trouwens, dan rijden we richting ons nieuwe appartement dat op 30 november wordt opgeleverd.

Op de foto hiernaast wordt duidelijk dat kunnen stemmen in vrijheid heel bijzonder is. In de jaren '40-'45 van de vorige eeuw lag dat wel even anders. En in veel andere landen is dat nog steeds heel anders. Neem alleen Rusland en China maar, waar een dictator het voor het zeggen heeft.

We begonnen ons rondje langs de Lek, en dichtbij Fort Everdingen. Hier en daar nog wat zompig, maar over het algemeen goed te doen. Na het stemmen in een school liepen we via een andere route weer terug naar 'huis'. Waar ik nog even de houtkachel aan deed. Ja, ik weet het. Maar het wordt een lange, kille verkiezingsavond met een uitslag die een normaal mens doet rillen. Dus het moet maar een keer.

[Alle foto's: telefoon Pixel 7]

Tiengemeten in de mist

Bij ons vertrek om 15:10 uur bereikten de 
eerste zonnestralen voorzichtig de aarde

Mist   Hoe dichter ik vanmorgen Nieuwendijk naderde, hoe mistiger het werd. Online waren de kaartjes voor de overtocht al gekocht en wordt het fotograferen niks, dan resteert nog altijd een gezonde dag wandelen. Varen maar, veerman Huib! Behalve fotomaat Adrie en ik waren er nog twee wandelaarsters die we ook op de boot terug weer ontmoetten: met z'n vieren hadden we vandaag het eiland voor onszelf.

Vuile Gat   Op weg naar Tiengemeten met de grote veerboot: terug moest er een auto mee. Op het Vuile Gat - zo heet het water tussen vasteland en eiland: het kan hier door de wind aardig spoken - was door de mist amper iets te zien.

Grensoverschrijdend wandelen

[Alle foto's: telefoon Pixel 4A]

België   Vanuit Wouwse Plantage maakten we vandaag een grensoverschrijdende wandeling: een stukje België namen we mee. Heerlijk wandelweer! Wel was het pad hier en daar nauwelijks begaanbaar...

Nat   Hier en daar zouden laarzen een beter passend schoeisel zijn geweest. Maar we hebben droge voeten weten te houden.

Wandelen rond de Moerputten

Moerputten   

Er was rekening gehouden met een
uitbreiding naar dubbel spoor.

Ten westen van Den Bosch, tussen de Vlijmenseweg en de Deutersestraat, ligt het natuurgebied De Moerputten. De Moerputtenbrug, ook wel Moerputtenspoorbrug, was een spoorbrug in Noord-Brabant over de veenplas Lange Putten in het huidige  natuurgebied Moerputten. Hij was onderdeel van de Langstraatspoorlijn. 

Voetgangers   De brug is sinds de eeuwwisseling een voetgangersbrug die deel uitmaakt van het Halve Zolenpad. Aan de Moerputtenspoorbrug is vanaf het najaar van 1881 tot 1887 gebouwd. Pas eind 1890 reden er over deze brug dagelijks treinen tussen ’s-Hertogenbosch en Geertruidenberg (- Lage Zwaluwe). Bij de bouw had men rekening gehouden met een eventuele spoorverdubbeling. De 35 bakstenen pijlers zijn breed genoeg uitgevoerd voor een tweede ijzeren brugdeel. De lijn is echter tot aan de sluiting in 1972 altijd enkelsporig gebleven.
Na aanvankelijke plannen tot sloop werd de brug in 1995 een rijksmonument en in 1997 heeft Staatsbosbeheer de brug aangekocht. Er volgde een proefrestauratie, gevolgd door een volledige restauratie. In mei 2011 werd de brug definitief heropend voor wandelaars. Meer beelden hieronder. Of bekijk een kort filmpje. 

[onderweg] Ruim 350 km gewandeld

Wandelen   Eind vorig jaar besloot ik mee te doen aan een 'uitdaging' om in 2021 200 km te wandelen. Dat leek me een hele afstand, maar het was voorbij voordat ik er erg in had.

Dan maar inschrijven voor de 500 km. Maar daarmee vorder ik ook lekker.

App   De kilometers worden alleen bijgehouden als ik de Android-app Outdooractive start. En dat gebeurt als ik een wandeling ga maken, meestal aan de hand van een gpx-download op mijn telefoon vanaf de website Routeyou.
 

[fotografie] Eenzame boom in zwart-wit

Een eenzame boom op een zandduin. Dit tafereeltje kwam ik ook tegen tijdens een wandeling in het gebied van de Loonse en Drunense duinen. In zwart-wit wordt het beeld nog mooier, nog indringender, vind ik. 

Fuji XT-3 met 18-55 mm.

Sneeuw!

Wat een heerlijke morgen was dat - in de sneeuw in het bos. Ik was er vroeg bij: er waren nog geen andere voetstappen. Veel mezen, roodborstjes en wat sporen van viervoeters: reeën neem ik aan. Door de harde wind waaide er wel veel sneeuw van de boomtakken: het had nog mooier kunnen zijn. En een zonnetje erbij, met een blauwe lucht. Ja, het kan altijd mooier.

Ik wandelde ruim 6 km. Hetgeen mijn geregistreerde wandelkilometers dit jaar op 77,2 km brengt.  

Boomkwekers op de grens

Coronatrio 4 februari 2021

Alle beelden van dit project: https://bit.ly/2MNVsPs

​

Fuji X-T3 met 14mm.

Grenzeloze natuur aan de grens: aan de overkant van de sloot is België. De sloot is in dit geval de Goorloop aan de oostrand van de gemeente Zundert. Dit watertje stroomt door een zeer afwisselend natuurgebied en is op enkele plaatsen de grens met onze zuiderburen. Lopend langs de vennen en de stuifzandruggen merkte ik vandaag dat dit een alles behalve eentonig gebied is. In de lager gelegen natte gebieden zijn vennen en moerassen: het is een klein wonder dat mijn voeten droog zijn gebleven. De hoger gelegen zandruggen zijn vooral begroeid met naaldbomen en open heide.

Grenspark Kalmthoutse Heide

Vanmorgen parkeerde ik de auto bij manege De Wolf in Huijbergen voor een wandeling in het natuur- en stiltegebied Grenspark Kalmthoutse Heide. Dat dus inderdaad in België en Nederland ligt. Ik bleef, al was het een kwestie van centimeters, aan de Nederlandse kant. Het bijzonder afwisselende natuurgebied bestaat uit heide, vennen, bossen en landduinen. Ik liep een route van net geen 15 km. Grote delen van het pad waren erg nat, waardoor het een tamelijk inspannende wandeling werd... maar mooi was het! 

Meer beelden in zwart-wit: https://bit.ly/2MNVsPs

Veere - wat een prachtig stadje is dat

Rondwandeling Veere. Grijze dag, wel droog. GPX-wandeling gedownload en lopen maar. Ruim 10 km, heerlijk. Wat leven we toch in een prachtig landje... Jammer dat we vanaf woensdag weer drie weken de deur niet uit mogen (voorspel ik maar vast).

Wandelen moet

Het komt er niet elke dag van, maar gelukkig steeds vaker wel. Wandelen. Schoenen aan, jas aan en gaan. Gewoon vanuit je huis. Wij hebben het geluk dicht bij een heerlijk bos te wonen, maar regelmatig loop ik ook de andere kant op: de stad in.

Maar vandaag had ik weer een bos-dag. In de herfst een feestje. Kijk maar. Alle foto's zijn met de telefoon genomen.

Onvoorstelbaar dat er ook troep in zo'n bos ligt. Blikjes, plastic zakken. Wat zijn dat voor ééncellige hufters die dat doen? 

Hieronder nog een paar (telefoon)foto's.

De Biesbosch (Dordrecht): wat een unieke zoetwaterdelta is dit toch!

Wandelen en varen in de Biesbosch: vandaag nam ik daar eens de tijd voor. Het is een aantal jaren terug dat ik er was, terwijl ik er toch helemaal niet zo ver vanaf woon. Ik neem me voor er vaker heen te gaan, want het is werkelijk prachtig. Vandaag ook een rondvaart geboekt (uurtje). Er zijn ook langere vaartochten mogelijk, met gids (natuur, cultuurhistorie).

De herfst is goed zichtbaar in de Biesbosch half oktober. Het was extreem laag water: met de platbodem voeren we regelmatig over de bodem. We voeren onder een brug door die we nu niet konden aanraken, en waar anders de boot soms niet onder door kan...

Hieronder meer beelden van de Biesbosch.

Wandelen kan thuis ook - op zoek naar paddenstoelen

Hoe graag ik ook op pad ben (fiets, auto, camper, openbaar vervoer): wandelen kun je thuis ook. De deur opendoen en je wandelt al. Wij hebben het geluk dicht bij een bos te wonen. Niet heel groot, maar best mooi. Ik ging vandaag eens kijken hoe het met de paddenstoelen in dit bos gaat. 

Hieronder nog enkele beelden.

Paddenstoelen: ze zijn er weer!

Heerlijk, de herfst. Geen mooiere tijd voor een boswandeling dan de herfst. Kleuren, de reuk van vochtig hout en natuurlijk: paddenstoelen. Ik genoot onlangs van een wandeling in de bossen bij Leersum. En zag daar ook al weer de eerste paddenstoelen. Op de knieën dus maar, en profiteren van het cameraschermpje dat je zo kunt draaien dat de paddenstoel goed in beeld is. Laat maar komen, die herfst!

Hieronder meer beelden met heide, bos en paddenstoelen.

Mountainbikers in het bos...

In mijn sociale omgeving - voor zover je daar nog van kunt spreken in corona2020 - bevinden zich enkele enthousiaste mountainbikers, dus ik ga hier mijn woorden, na een stevige openingszin, op een goudschaaltje wegen.

Mountainbikers horen niet in het bos.

Zo, die is eruit. Aanleiding om dit nog eens onder de aandacht te brengen is het verontrustende nieuws in dagblad Trouw deze week over de tientallen zandhagedissen en andere reptielen die hier en daar door mountainbikers (hebben wij 'mountains' hier?) worden platgereden. Dat moet natuurlijk per direct stoppen!

Recent liepen wij op onze zoveelste corona-wandeling door natuurgebied Zoomland, vlak bij ons huis. Het was later dan gebruikelijk, tegen de Hollandse etenstijd eigenlijk al. Ik zocht weer eens een nieuwe wandelroute met de geweldige app Locus Map. Ineens zag ik het diertje staan. Een ree. Wat zijn ze toch schitterend, ze ogen zo kwetsbaar en sierlijk tegelijk.