Rondleiding Landgoed Wouwse Plantage

Door de diverse historische gebouwen te transformeren naar comfortabele, energieneutrale huurwoningen, wil het landgoed zichzelf financieel in stand houden. Dat is de opgave waar het landgoed op dit moment mee bezig is.

Het productiebos De Wouwse Plantage vindt zijn oorsprong omstreeks 1504. Het was daarmee het eerste productiebos in ons land. Het boomrijke gebied kende door de eeuwen heen diverse eigenaren. Halverwege de 18e eeuw liet Baron Pierre Joseph de Caters een zomerverblijf bouwen, gevolgd door diverse woningen, stallen en bijgebouwen. Deze folie-achtige gebouwen, gemaakt van hout en steen uit eigen productie, vormen vandaag de dag het decor van Plantage Centrum. De steenfabriek stond op de plek waar nu een groothandel in bouwmaterialen staat.

[Bos] Mountainbikers: ga ergens anders fietsen!

Serieus, ik heb het geprobeerd. Om mountainbikers te accepteren in het bos als ik daar aan het wandelen ben. Maar het lukt me niet. Mountainbikers horen op een speciale baan, een speciale route, een circuit. Net als ruiters (ruiterpaden), motocrossers, raceauto's en -motoren.

Er zijn kennelijk rapporten die 'aantonen' dat de verstoring door mountainbikers in het bos meevalt. Maar die roepen bij mij veel vragen op. Daar komt weer zo'n groep. Ik sta met mijn verrekijker naar een ree te kijken, ver voor mij. " He, hier rechtsaf", roept de voorste van de vier keihard. De ree is verdwenen.

[Wandelen] Testrondje voor de nieuwe schoenen

De vorige lage wandelschoenen zijn aan het einde van hun werkzame leven: het werd tijd voor nieuwe. Die vorige waren 'digitale' schoenen: met een GPS-blokje en Google Maps krijg je in je rechtervoet een klopje als je rechtsaf moet. Onzin natuurlijk, maar het werkte wel. Ik gebruikte het nooit...

Nu zijn er de 100% analoge Meindl wandelschoenen voor in de plaats gekomen. Op een iets bredere leest geschoeid. De eerste kilometers (20.000 passen) zijn probleemloos verlopen. Veel grip, stevige zool, volledig leren schoen die beter ademt dan schoenen met een Goretex binnenzijde.

Na een weekje strand (Zoutelande) is het bos weer een verademing voor me. Hier gebeurt zoveel meer dan op het strand. Tientallen vogels, waaronder een driftig hakkende grote bonte specht, een ree vanmorgen, overal ontluikend groen, bloeiende brem, al die kleuren groen en bruin(beuk)...

Winterbos...

Heerlijk, zo'n bevroren bos. Vol mezen, roodborstjes en merels. Die arme reeën zullen het best moeilijk hebben: ik zag enkele sporen. Ook sporen van hazen of konijnen. Af en toe kraakte het vervaarlijk onder onze schoenen: dan liepen we over een bevroren plas. Geen wintertrip met de camper dit jaar: maar dit komt aardig in de buurt. Qua wandelen dan. 

Sneeuw!

Wat een heerlijke morgen was dat - in de sneeuw in het bos. Ik was er vroeg bij: er waren nog geen andere voetstappen. Veel mezen, roodborstjes en wat sporen van viervoeters: reeën neem ik aan. Door de harde wind waaide er wel veel sneeuw van de boomtakken: het had nog mooier kunnen zijn. En een zonnetje erbij, met een blauwe lucht. Ja, het kan altijd mooier.

Ik wandelde ruim 6 km. Hetgeen mijn geregistreerde wandelkilometers dit jaar op 77,2 km brengt.  

Het lijkt wel voorjaar!

Het is 31 januari. Tijd voor een Elfstedentocht. Wintersportvakantie. Drie meter sneeuw in de Alpen. Maar zie: het lijkt wel een voorjaarsdag. De Posbank en andere natuurgebieden zijn afgezet om te veel drukte te voorkomen. 

Ik heb gewandeld. Bijna 17,5 km. Bos, heide, zandverstuiving. En onderweg zag ik al aardig wat tekenen van een naderend voorjaar.

Wandelen moet

Het komt er niet elke dag van, maar gelukkig steeds vaker wel. Wandelen. Schoenen aan, jas aan en gaan. Gewoon vanuit je huis. Wij hebben het geluk dicht bij een heerlijk bos te wonen, maar regelmatig loop ik ook de andere kant op: de stad in.

Maar vandaag had ik weer een bos-dag. In de herfst een feestje. Kijk maar. Alle foto's zijn met de telefoon genomen.

Onvoorstelbaar dat er ook troep in zo'n bos ligt. Blikjes, plastic zakken. Wat zijn dat voor ééncellige hufters die dat doen? 

Hieronder nog een paar (telefoon)foto's.

Paddenstoelen: ze zijn er weer!

Heerlijk, de herfst. Geen mooiere tijd voor een boswandeling dan de herfst. Kleuren, de reuk van vochtig hout en natuurlijk: paddenstoelen. Ik genoot onlangs van een wandeling in de bossen bij Leersum. En zag daar ook al weer de eerste paddenstoelen. Op de knieën dus maar, en profiteren van het cameraschermpje dat je zo kunt draaien dat de paddenstoel goed in beeld is. Laat maar komen, die herfst!

Hieronder meer beelden met heide, bos en paddenstoelen.

Mountainbikers in het bos...

In mijn sociale omgeving - voor zover je daar nog van kunt spreken in corona2020 - bevinden zich enkele enthousiaste mountainbikers, dus ik ga hier mijn woorden, na een stevige openingszin, op een goudschaaltje wegen.

Mountainbikers horen niet in het bos.

Zo, die is eruit. Aanleiding om dit nog eens onder de aandacht te brengen is het verontrustende nieuws in dagblad Trouw deze week over de tientallen zandhagedissen en andere reptielen die hier en daar door mountainbikers (hebben wij 'mountains' hier?) worden platgereden. Dat moet natuurlijk per direct stoppen!

Recent liepen wij op onze zoveelste corona-wandeling door natuurgebied Zoomland, vlak bij ons huis. Het was later dan gebruikelijk, tegen de Hollandse etenstijd eigenlijk al. Ik zocht weer eens een nieuwe wandelroute met de geweldige app Locus Map. Ineens zag ik het diertje staan. Een ree. Wat zijn ze toch schitterend, ze ogen zo kwetsbaar en sierlijk tegelijk.

Wandeling in zwart-wit

Sociale contacten mogen even niet, maar wandelen kan altijd. Zeker in het bos hier vlakbij huis: daar kom je geen kip tegen. Ruim 4 kilometer wandelen, net geen uur onderweg. Onderweg ook nog heel wat foto's gemaakt - met de telefoon. Omgezet in zwart-wit, nabehandeld met Luminar 4. Voor telefoonfoto's ziet dat er op een beeldscherm toch heel behoorlijk uit.

Het zal ook een mooi paddenstoelenbos zijn: komende herfst (..) maar eens in de gaten houden. Met de pas aangeschafte tussenringen kan dat mooie beelden opleveren.

Fotoliefhebbers: naar buiten!

Herfst. Misschien wel het mooiste seizoen voor fotografen. Paddenstoelen, lage zon, mist, kleuren...
Wat voor weer het ook is: er is altijd wel iets te zien in een herfstbos. Al is een zonnetje natuurlijk wel prettig.

Het vroege licht: altijd fijn

Het vroege licht: dat vindt iedereen toch mooi? En zeker een fotograaf. Dus een 'bosfotograaf die gek is op het vroege ochtendlicht' lijkt mij niet direct groot nieuws.
Een mooie promotie voor het fotograferen is het uiteraard wel. Plus een promotie om vroeg op te staan, uiteraard. Al valt dat niet altijd mee...

Veluwe en de herfst: twee dagen rondstruinen

Mijn selectie van foto's, gemaakt tijdens twee dagen 'herfstfotografie', is hier te zien. Ik overweeg volgend jaar een workshop te organiseren in dit prachtige gebied. Interesse? Laat dan geheel vrijblijvend een berichtje achter.

Ik neem ook 500px weer op in mijn sociale media. Op Twitter, Instagram en 500px vind je mijn foto's door naar 'willemlaros' (zonder aanhalingstekens) te zoeken.

Zonder camera. Maar met telefoon

Wat is het toch fijn dat je vandaag de dag nooit meer zonder camera van huis bent. Dat wil zeggen, ik heb niet altijd een camera bij me, maar met de telefoon red ik me soms wel. Niet voor een foto in een publicatie, maar gewoon omdat het ergens mooi is. Of ik iets wil onthouden. Er zijn zoveel redenen te bedenken om even iets vast te leggen.