Fort de Roovere: een rijke geschiedenis

Fort de Roovere in Halsteren bij Bergen op Zoom is een van de grootste forten van de West Brabantse Waterlinie. Het is in 2010 helemaal opgeknapt. De ingang van het fort ligt aan de Ligneweg, maar wandelaars kunnen bij de oostwal door een 'loopgraaf door het water', ook wel bekend als de Mozesbrug. 

Het fort is niet altijd een oase van groene natuur geweest. In 1628 vonden de Staten-Generaal van Zeeland en Holland het genoeg geweest. De Spanjaarden hadden vestingstad Steenbergen al een paar keer geplunderd en veroverd. En nu kwamen ze ook al gevaarlijk dicht bij vestingstad Bergen op Zoom! De Hollanders zetten het land via inundatie onder water en bouwden forten om ze te stoppen. En zo ontstond de West Brabantse Waterlinie die nu onderdeel is van de Zuiderwaterlinie. Onderdeel hiervan was Fort de Roovere, op een hoge zandrug bij Halsteren. Fort de Roovere hield niet alleen de Spanjaarden tegen, maar later ook de Fransen en de Belgen. 

Fijn rondje fietsen

Geboren in Delft en daarna gewoond in Rotterdam, Den Haag, Zoetermeer, Roosendaal en Bergen op Zoom. Maar nu, in deze 'levensfase', bevalt het wonen in het mooie dorp Wouw mij uitstekend. Behalve het dorp is ook de omgeving prachtig: elk rondje fietsen is een feestje.

 

Dit rondje van dik dertig kilometer is vol afwisseling: bos, weide, stad, platteland. Met een vleugje WOII geschiedenis en in de Wouwse Plantage en Bergen op Zoom voldoende horeca. Inclusief camperplaatsen (zonder voorzieningen). Ik fietste het op een zaterdagmorgen.

Blauwe regen als troost

Het is 1 mei. Op één van de de oorlogsgraven in Bergen op Zoom - voornamelijk slachtoffers van de Slag om de Schelde - hangt achterin blauwe regen over een pergola. Deze bloeit kort nadat de rodondendron, op beide graven, is uitgebloeid. Jaarlijks pak ik de fiets om er een kijkje te nemen. Bij al die vele honderden jongens ... enfin, je weet het al.

De blauwe regen voelt als een soort troost. Jongens, dit groeit en bloeit boven jullie. Het is iets moois om naar te kijken, het ruikt lekker en het maakt geen lawaai. Precies het tegenovergestelde van wat jullie meemaakten: dat was lelijk, stonk en gaf veel herrie. De blauwe regen is er voor jullie. Voor jullie alleen. Ik hoop dat jullie het goedvinden dat ik er een foto van maak. En deze natuurlijk aan jullie opdraag.

Stille zaterdag

De dag na Goede Vrijdag wordt Stille zaterdag genoemd. Al is er helemaal geen reden om stil te zijn. Integendeel, het wordt tijd dat het uitschreeuwen dat we niet langer genoegen nemen met het leed dat enkele gestoorde leiders de mensheid aandoen. Weliswaar merkt de gemiddelde Nederlander dat pas als de benzineprijs stijgt, maar ruim voor dit gegeven was er ook al meer dan voldoende aanleiding om aan de bel te trekken.

De Amerikaanse president wil een land 'terug naar het Stenen tijdperk' bombarderen. Dat land op zijn beurt ronselt nu soldaten vanaf twaalf jaar. "Ze willen het zelf zo graag." Israël pleegt een volkerenmoord en pleegt nu dezelfde oorlogsmisdaden in Iran. En zo kunnen we nog wel even doorgaan, want er is ook veel (oorlogs)leed dat niet het nieuws dagelijks beheerst.

Zonnige zondag

De opwarming van de aarde is meer dan zorgelijk, maar aan een zonnige zondag kun je moeilijk een hekel hebben. Wij zijn zondagmiddag naar de Boulevard in Bergen op Zoom geweest. Terrasje, drankje.

Op de Boulevard stond een leeftijdgenoot - denk ik - te pronken met zijn brommer. Een Puch. Ik had deze in het zwart. Ja, een foto nemen mag, "maar niet op Facebook zetten". Eh...? "Ja, dan komen er allemaal vragen over onderdelen, of deze te koop is..." Ik liet het maar zo. Alsof ik z'n naam en adres weet.

Lichtjesavond: een mooie traditie

Burgemeester Mark Buijs van Roosendaal en zijn vrouw
plaatsen een kaarslichtje bij een oorlogsgraf. 

In Roosendaal en Bergen op Zoom worden op kerstavond lichtjes ontstoken voor de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog. Soldaten, maar in Roosendaal ook voor de slachtoffers van een geallieerd bombardement, dat was bedoeld om Duitse stellingen te vernietigen.

Op een andere begraafplaats in Roosendaal verzorgde 
wethouder Evelien van der Star het lichtje bij een graf.

  

Het was voor de vijfde keer dat in Roosendaal op deze wijze de 'vechters voor onze vrijheid' werden herdacht. 

"Dat nooit weer...!" (WOII)

Zondag 16 november jl. woonde ik een rondleiding bij in Bergen op Zoom met als thema: de bevrijding. De rondleiding begon voor het oude stadhuis, waar dit beeld staat.
Wilhelmus Johannes Maria Antonius (Willem) Asselbergs, beter bekend onder zijn pseudoniem Anton van Duinkerken (Bergen op Zoom, 2 januari 1903 – Nijmegen, 27 juli 1968) was een Nederlandse dichter, essayist, hoogleraar, redenaar en literatuurhistoricus. In 1960 ontving hij de Constantijn Huygens-prijs en zes jaar later de P.C. Hooft-prijs.

Wie de film 'De Slag om de Schelde' heeft gezien weet dat er rond Bergen op Zoom fel is gevochten. De Canadezen hebben Bergen op Zoom bevrijd - en zij werden uiteraard feestelijk binnengehaald.

Bergen op Zoom kreeg op 27 oktober 1955 een Bevrijdingsmonument, gemaakt door Nicolaas van der Kreek (Bergen op Zoom 1896 – Bussum 1967). Op de sokkel van het beeld staat de tekst ‘Gewijd aan de gevallenen 1940-1945. Bevrijding van Bergen op Zoom 27 october 1944‘.

Werkend NL, uitgave CNV

Voor de uitgave Werkend NL van de het CNV maak ik af en toe een (foto)portret. Vooral als de te portretteren persoon in deze regio woont of werkt. 

Voor de uitgave december 2024 fotografeerde ik deze persoon, in Bergen op Zoom. De tekst is niet van mij.

Lelijk, lelijk, lelijk

Als je over de nieuwe snelfietsroute van Roosendaal naar Bergen op Zoom trapt kom je hier Bergen op Zoom in. Een prachtig historisch centrum (in tegenstelling tot Roosendaal), maar een entree van lik-mijn-vestje. Hier rijd je onder de snelweg door, even later zie en ruik je vaak de 'kankerfabriek' van Philip Morris, met daarnaast de begraafplaats, die vast gesponsord wordt door de sigarettenbende. Bergen op Zoom, dat moet toch beter kunnen!

Neem dan mijn geboorteplaats Delft, met al net zo'n mooi historisch centrum. Deze foto maakte ik weliswaar in 2014, maar er is amper iets veranderd. Sterker nog, het oogt al heel lang zo.

Waarom geen verbod op tabaksmiddelen?

De binnenkomst vanuit Wouw in Bergen op Zoom verdient geen schoonheidsprijs. Op z'n zachtst gezegd. Maar daar wil ik het nu niet over hebben. Het gaat mij om de enorme fabriek die daar staat. Van een sigarettenfabrikant.

Een restaurant waar geconstateerd wordt dat de keuken aan hygiëne te wensen over laat krijgt een waarschuwing. En wordt uiteindelijk gesloten als er geen verbetering optreedt. Het verpakken en vervoeren van levensmiddelen is aan strenge regels gebonden. Terecht, allemaal.

Maar een fabriek die aantoonbaar producten maakt waar je aan dood gaat, die mag zonder enige beperking zijn dodelijke waar produceren. Overigens geldt hetzelfde, maar in veel mindere mate, voor alcohol. Ja, de drooglegging in Amerika, ik ken mijn klassiekers. Maar met tabakswaar ligt dat volgens mij toch even anders.

'Dat nooit weer...'

Na de niet te beschrijven verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog deden we er in de Tweede Wereldoorlog nog een schepje bovenop: de 'industriële vernietiging' van hele bevolkingsgroepen. Toen deze waanzin met succes was bestreden zeiden 'we': dat nooit weer. De Verenigde Naties... enfin, die geschiedenis kent iedereen.

In 1944 werd Bergen op Zoom bevrijd, dus tachtig jaar geleden. Dat gaat zonder twijfel groots herdacht worden. Ook op de oorlogsgraven in Bergen op Zoom, waar vooral Canadese en Engelse soldaten liggen, voor het grootste deel omgekomen bij de Slag om de Schelde. De winst maakte het voor de geallieerden mogelijk om via Antwerpen de troepen te bevoorraden.  

Nog zestien dagen Bergen op Zoom

Mooi   Na vier jaar komt er bijna een einde aan het wonen in Bergen op Zoom. Onlangs was ik nog even een boodschap aan het doen en zag weer: wat een mooie stad is dit toch. Gelukkig ligt ons nieuwe huis nog steeds op fietsafstand van dit centrum.

(Alle foto's: Pixel 7)

Schaatsen   Ook Bergen op Zoom heeft een mooie, tijdelijke schaatsbaan in het centrum. Het was er druk, dinsdagmiddag jl.

Oorlogsgraven Bergen op Zoom: de herfst

Leven   Dood en herfst horen bij elkaar als Adam bij Eva. Met één groot verschil: de herfst is de voorbode voor nieuw leven. En dat geldt zeker niet voor die vele honderden dode jonge mannen die hier, ver van huis, onze vrijheid veroverden.

Herfst   Een paar keer per jaar ben ik hier. In de herfst is de stemming zoals die moet zijn op een plek als deze...

Onderhoud   Heel vaak zie ik tuinlieden hier aan het werk. Mooi en terecht dat dit soort plekken zo goed wordt onderhouden.

 

 

 

Hieronder nog enkele beelden - groot.

[mening] Politiek toegankelijk?

Het zou goed zijn als meer mensen zich met politiek bezighouden. Landelijk, provinciaal en zeker dichtbij: de gemeentelijke politiek. Maar je zult van goede huize moeten komen en veel tijd en doorzettingsvermogen moeten hebben om er überhaupt een beetje in te komen. Het is namelijk zo gebureaucratiseerd dat er voor een beginneling geen touw aan vast te knopen is. En daarom blijft politiek, zelfs gemeentepolitiek, iets voor een klein groepje 'liefhebbers' met genoeg tijd en geen andere hobby. 

Hoezo? Hier de agenda van de gemeenteraadsvergadering van 11 mei aanstaande in mijn woonplaats Bergen op Zoom. Staat daar één regel in die je begrijpt? Geweldig, dan ben je verder dan ik...

Er wordt zelfs geen poging gedaan om ook maar iets uit te leggen. Welkom burger: fijn dat je meepraat.

Philip Morris en de dood

Een begraafplaats naast een sigarettenfabriek: dat kan haast geen toeval zijn. In Bergen op Zoom ligt de protestantse begraafplaats naast de fabrieken van Philip Morris. Ooit was er veel 'gedoe' over faillissement, verlies van arbeidsplaatsen, maar ik weet - en ruik soms - niet beter of alles draait hier gewoon door. Met ook e-sigaretten tegenwoordig.

De begraafplaats is overigens best mooi, met ook graven uit het begin van de vorige eeuw.

Dank, jongeman. Heel veel dank.

Twintig jaar. Ver van huis. Barre omstandigheden, want het is oorlog. Je wordt geraakt. Een kogel. Een granaat. Scherven: het kan van alles zijn. Maar hoe dan ook: je bent twintig en je sterft. Als je in 1944 bezig bent Europa te bevrijden van de Duitse overheersers.

Ik ben met de dag meer verbaasd dat het zover heeft kunnen komen. En dat het zo moest aflopen. Die geschiedenis kunnen we niet meer terugdraaien. Maar wat steekt is dat velen er zo weinig van geleerd lijken te hebben.

Foto: oorlogsgraf bij Bergen op Zoom. Op 16 januari bedekt met een dun laagje sneeuw.

Fuji XT-3 met 23 mm f/2.0 WR.

Leegstand

Voor het fotoproject Coronatrio's produceer ik dagelijks drie foto's. Daarvoor máák ik er natuurlijk meer: het is elke dag weer selecteren welke wel en welke niet te gebruiken.

Zo viel deze vandaag - over leegstand winkelpanden in binnensteden - buiten de drie. Maar ik vind 'em toch best aardig. Twee keer te huur, twee fietsen.

De foto's van het coronaproject vind je hier.

Telefoonfoto: als alles meezit...

Natuurlijk fotografeer ik altijd met een fotocamera. Maar er zijn momenten dat ik er geen een bij me heb en ik toch iets zie dat een foto maken rechtvaardigt. Zoals op de laatste dag van het vorige jaar, toen ik een rondje om Bergen op Zoom fietste.

Gelukkig hebben we dan de telefoon nog (Pixel 4a). En als alles meezit (licht, water, wolken) komt daar nog best een mooi beeld uit. Geschikt voor het beeldscherm in elk geval.

Aan u allen: een mooi 2021 gewenst!

Fotoproject coronatrio's 17 december 2020

 Donderdag 17 december 2020

Alle foto's tot nu toe: hier.

Het hele verhaal op Facebook (willemdalaros) en Instagram (willemlaros).

Vanaf vandaag zou de film De Slag om de Schelde in de bioscoop draaien. Als... 

Mooie aanleiding om de slachtoffers van deze - noodzakelijke - operatie te bezoeken.

Zwerfafval - er komt geen einde aan!

De opbrengst van een uurtje 'vuil rapen' met Bram en Thijs. 

Wat zijn er toch veel mensen die afval uit hun auto flikkeren! Ik begrijp daar werkelijk niets van: zijn dit mensen die thuis allemaal in een zwijnenstal wonen? Vast niet. Maar dat anderen dat door hun toedoen wel moeten doen interesseert ze kennelijk niet.

Twee keer per maand gaan we met de kleinzoons op pad om vuil rond ons huis - vooral bij een oprit van de snelweg - te ruimen. Na een uurtje zijn er twee zakken vol: elke keer weer. Veel blikjes, flesjes en fastfoodverpakkingen. Nou ja, het zijn ook vaak 'varkens' die dat eten... Zou dat een verklaring zijn?