Nieuwe wieken voor De Twee Gebroeders

“De gemiddelde leeftijd van molenwieken is ongeveer veertig jaar. Ik hoopte nog dat ze even mee zouden gaan, maar onderzoek wees uit dat er toch van alles aan mankeerde. Het staal was dunner door roestvorming en veel lasnaden waren niet meer in orde.” Molenaar Niek van Eekelen (64) heeft lang naar deze dag uitgekeken. “Het vervangen van de wieken maakt een molenaar normaal gesproken maar één keer in zijn werkzame leven mee.” Als het meezit kan De Twee Gebroeders over enkele weken weer draaien, na ruim twee jaar stilstand.

‘s Morgens vroeg wordt de straat al afgezet: de enorme kraan, nodig voor het verwijderen van de oude en het steken van de nieuwe wieken, heeft de hele breedte van de straat nodig om stabiel de tweeduizend kilo wegende wieken via de bovenzijde uit het centrale deel aan de as te hijsen. En laat in de middag de nieuwe er weer in. Door de vertraagde aankomst van de nieuwe wieken ligt het werk midden op de dag enkele uren stil. De firma Verbij uit Hoogmade is verantwoordelijk voor deze specialistische klus.

Kerstconcert in nieuwe woonplaats

Vanuit ons nieuwe appartement in Wouw is het maar een paar minuten lopen naar de Lambertuskerk, waar vandaag een kerstconcert plaatsvond. Het - aangevulde - Lambertuskoor, dirigent Meike Warmoeskerken, tenor Carel Jan Reuver en organist Janno den Engelsman zorgden voor een mooie muzikale middag in een al even mooie kerk. Die, vernam ik vandaag, in 2025 verder wordt gerenoveerd (het middenschip). 

Met een late middagzon en de muziek van Mendelssohn, Händel, Holst en anderen werd het een heerlijke middag. Gelukkig was het niet te koud in de kerk. Een aangename verrassing voor mij was de klank van het koororgel, dat tot enkele maanden geleden nog in In den Wouwdfluit stond. Loes Walraven besloot, na het overlijden van haar echtgenoot Jan, het orgel aan de kerk te schenken. En daar komt het nu prachtig tot z'n recht. 

Veere - wat een prachtig stadje is dat

Rondwandeling Veere. Grijze dag, wel droog. GPX-wandeling gedownload en lopen maar. Ruim 10 km, heerlijk. Wat leven we toch in een prachtig landje... Jammer dat we vanaf woensdag weer drie weken de deur niet uit mogen (voorspel ik maar vast).

De Heimolen in Rucphen

Canon EOS 7D - EF24mm f/1.4L USM - 1/200s bij f/5.6, ISO 125.

De Heimolen in Rucphen stamt uit het jaar 1866. Het is een ronde stenen molen van het type beltmolen. De functie was - en is - het malen van graan (korenmolen). In juni 2018 is de molen door de gemeente Rucphen verkocht aan de Klap van de Molen BV. De gemeente was tien jaar eigenaar van de molen, daarvoor behoorde de molen heel lang aan de familie Franken.

De molen is 'maalvaardig', zoals dat heet. Wekelijks is de molen te bezoeken: vaak op donderdag en als de molen draait.

Alles erop of toch niet?

Tijdens mijn fotocursussen in West-Brabant komt het altijd aan bod: moet een onderwerp er helemaal op staan of mag het ook 'ietsje minder'? Dat laatste dus, wat mij betreft. Een molen helemaal in beeld: dat is zó saai en voor de hand liggend. Ik snijd er liever wat van af - op locatie al.

___________________

Panasocic Lumix LX100
1/640s | f/6.3 | ISO 200