[Wandelen] Testrondje voor de nieuwe schoenen

De vorige lage wandelschoenen zijn aan het einde van hun werkzame leven: het werd tijd voor nieuwe. Die vorige waren 'digitale' schoenen: met een GPS-blokje en Google Maps krijg je in je rechtervoet een klopje als je rechtsaf moet. Onzin natuurlijk, maar het werkte wel. Ik gebruikte het nooit...

Nu zijn er de 100% analoge Meindl wandelschoenen voor in de plaats gekomen. Op een iets bredere leest geschoeid. De eerste kilometers (20.000 passen) zijn probleemloos verlopen. Veel grip, stevige zool, volledig leren schoen die beter ademt dan schoenen met een Goretex binnenzijde.

Na een weekje strand (Zoutelande) is het bos weer een verademing voor me. Hier gebeurt zoveel meer dan op het strand. Tientallen vogels, waaronder een driftig hakkende grote bonte specht, een ree vanmorgen, overal ontluikend groen, bloeiende brem, al die kleuren groen en bruin(beuk)...

Het lijkt wel voorjaar!

Het is 31 januari. Tijd voor een Elfstedentocht. Wintersportvakantie. Drie meter sneeuw in de Alpen. Maar zie: het lijkt wel een voorjaarsdag. De Posbank en andere natuurgebieden zijn afgezet om te veel drukte te voorkomen. 

Ik heb gewandeld. Bijna 17,5 km. Bos, heide, zandverstuiving. En onderweg zag ik al aardig wat tekenen van een naderend voorjaar.

Het is voorjaar: ook in de sloot

Canon EOS 6D | EF70-200mm f/4L IS USM | 1.4x | 1/60s bij f/5.6 | ISO100

Overal barst het voorjaar nu los. De bosanemoontjes bloeien, bomen en struiken lopen uit en in de sloot laten de kikkers van zich horen. En van het voortplanten genieten ze lang, zo te zien...
Deze foto maakte ik 6 april jl. op het Landgoed Wolfslaar in Breda, waar ik met een groepje fotocursisten rondliep. Een voorbijganger wees ons op dit aandoenlijke sloottafereel. We konden niet heel dichtbij komen, maar met de 70-200 met 1.4 extender lukte het toch redelijk.

Het voorjaar in beeld... kikkerperspectief

Camera: Panasonic LX100. 1/60s bij f/9, ISO200.

Heerlijk, zo'n dag met een voorjaarszonnetje half maart. Iedereen is gelijk een stuk vrolijker.
Met z'n tienen het park in. Camera's omlaag: op 'ooghoogte' fotograferen. Niet altijd makkelijk, de mensen met een kantelbaar schermpje zijn in het voordeel. Ik gok een beetje: het gras is te nat en te modderig om op de knieën te gaan steunen. Dit is wel zo'n beetje wat ik in gedachten had.