Stille zaterdag

De dag na Goede Vrijdag wordt Stille zaterdag genoemd. Al is er helemaal geen reden om stil te zijn. Integendeel, het wordt tijd dat het uitschreeuwen dat we niet langer genoegen nemen met het leed dat enkele gestoorde leiders de mensheid aandoen. Weliswaar merkt de gemiddelde Nederlander dat pas als de benzineprijs stijgt, maar ruim voor dit gegeven was er ook al meer dan voldoende aanleiding om aan de bel te trekken.

De Amerikaanse president wil een land 'terug naar het Stenen tijdperk' bombarderen. Dat land op zijn beurt ronselt nu soldaten vanaf twaalf jaar. "Ze willen het zelf zo graag." Israël pleegt een volkerenmoord en pleegt nu dezelfde oorlogsmisdaden in Iran. En zo kunnen we nog wel even doorgaan, want er is ook veel (oorlogs)leed dat niet het nieuws dagelijks beheerst.

Vandaag was ik op het Canadese en het Engelse oorlogsgraf in Bergen op Zoom. En zag daar dit tafereeltje. Met ontroerende woorden aan het adres van deze 21-jarige jongen, die zo ver van huis het leven liet. Voor hem geen voorjaar meer, al sinds 1944 niet meer. Ook toen was er een gestoorde leider die een hele bevolkingsgroep wilde 'verwijderen'. "Dat nooit weer", was de leuze na 1945. Maar 'we' zijn dat allemaal al weer vergeten.