Zwart-wit en lijnen

Zwart-wit 'werkt' prima als lijnen een hoofdrol spelen. Zoals hier de witte stammen van het berkenbos, dat ook nog eens weerspiegeld wordt in het water. Dit is op het terrein Netl bij Kraggenburg (gemeente Marknesse).

Bij deze aspergevelden spelen lijnen ook een hoofdrol. Ik heb iets van de lucht afgehaald om meer nadruk op de asperges te krijgen.

[fotografie] Zonsondergang fotograferen: het kan eigenlijk niet...

Een zonsondergang fotograferen: hoe cliché en afgetrapt wil je het hebben? Maar goed: bij het Lauwersmeer trokken fotomaat A. en ik er toch een avond op uit om dit kleurrijke fenomeen vast te leggen. Statief mee, auto parkeren en lopen, op zoek naar mooie plekjes. Hier enkele resultaten.

De zon zelf hoeft niet altijd in beeld zijn. Ik vond hier de weerspiegeling

van de lucht in het water mooi. En de diagonaal vanuit linksonder. De 

horizon zo hoog mogelijk. Ja, een zilverreiger was fijn geweest...

Overpeinzing aan de Donau

Ik sta in Schärding, voor me de Donau, aan de overkant Duitsland. Als ik haar op de ton in de Oostenrijkse kleuren zie zitten twijfel ik geen moment. Wat een mooi beeld vind ik dit... Haar vest en sokken in de kleuren van het gebouw aan de overzijde.

Het beeld in- of uitkijken?

'Een mens, die of bloem moet altijd het beeld in kijken', leerde ik van mijn fotograferende vader. Maar in de loop der jaren is dat beeld toch veranderd. Ik vind het ook al best lang leuk om het af en toe eens duidelijk niet te doen. (Sowieso vond ik het vroeger heel leuk om dingen anders dan mijn ouders te doen, maar dat is een heel ander verhaal.)

Deze fotograaf heeft ook lak aan wat mijn vader vond. Heerlijke foto zo, natuurlijk extra leuk door het woord toekomst in de onscherpe achtergrond. Helemaal toegespitst op het stukje dat hierbij is geschreven (of andersom: de foto is gemaakt met het oog op het te schrijven stuk). 

'Spelen' met compositie is leuk

Canon EOS 7D - EF70-200mm f/4L IS USM - 70 mm - 1/2000s - f/5.6 - ISO 200

Als je door de zoeker van je camera kijkt let je op sluitertijd en diafragma, maar toch vooral op de compositie. Een beetje naar links, of wat hoger... Bij veel camera's kun je ook een grid in de zoeker instellen. Handig om de horizon recht te zetten bijvoorbeeld, maar ook om met de compositie te spelen.
Met de 70-200 mm kon ik hier het beeld zo maken dat de kerk rechtsonder in beeld staat en er boven in de hoek nog net wat lucht is. De kerk op de voorgrond zorgt voor een mooie diepte in het beeld.

Compositie: houd 'onderwerpen' los van elkaar

Bij het zien van deze foto is 'compositie' niet het eerste waar ik aan denk. Kinderen in een door een storm en overstromingen geteisterde stad zoeken (plastic) bloemen bij elkaar. Hoe uitzichtloos is hun situatie... en dan toch weer de kracht vinden om door te gaan. Lachend en wel.

Maar vervolgens zie ik hoe de fotograaf toch zorgvuldig heeft gekeken hoe de kinderen in beeld te brengen. Precies zo dat ze 'los' van elkaar staan. Dat geef ik mijn cursisten ook altijd mee: let hier op. Geen bomen uit hoofden, maar ook geen mensen/dieren/voorwerpen onnodig aan elkaar vast plakken. In het platte vlak van een foto stoort dat immers al gauw.
Een stapje opzij is vaak al voldoende om het gewenste resultaat te bereiken.

Horizon uit het midden

Het is een vast onderdeel van mijn fotocursussen: houd de horizon uit het midden. Houd eigenlijk alles uit het midden van je foto. Uiteraard bepaalt het onderwerp wat je de meeste nadruk geeft: de voorgrond of de lucht (of iets anders bovenin je foto).
Hier ligt uiteraard de ondergrond voor de hand. Het mooie avondlicht zorgt voor de sfeer in deze dia.

Voorgrond zorgt voor diepte

Foto aan de kust. Ik vermoed Denemarken: het is een scan van een oude dia. De tak zorgt voor diepte. Lagen: lucht, water, zand, gras. Horizon uit het midden. Twee schepen zorgen voor een 'accent'.

Voorgrond scherp... of toch de achtergrond?

Het overkomt mij best vaak: twijfels waarop ik scherp zal stellen. Vooral bij landschappen gebeurt dat nog wel eens. De oplossing is simpel: ik maak ze allebei en bepaal op het beeldscherm wat mij het beste bevalt.

Hierboven koos ik dus voor de achtergrond, hieronder voor de voorgrond. Zeg het maar...

Compactcamera met kwaliteit

Verreweg de meeste foto-opdrachten voer ik uit met een spiegelreflexcamera en Canon professionele objectieven. Maar de kwaliteit van kleinere, lichtere camera's neemt voortdurend toe. Mijn compact is al weer wat ouder, maar nog steeds te koop, volgens mij.
Deze foto schoot ik op Tiengemeten met de Panasonic Lumix LX100. En op de technische kwaliteit van de camera lijkt mij weinig aan te merken.

Panasonic Lumix LX100
1/2500 sec. | f/2,8 | ISO 200
Op 29,3 mm

Mijn boek Compositie: leen het bij de bieb!

Van fotocursisten hoor ik vaak dat ze het jammer vinden dat mijn boek Compositie nergens meer te koop is. Zo'n anderhalf jaar na verschijnen was het al uitverkocht. Door een reorganisatie bij de uitgever is er van een herdruk helaas niets meer gekomen.
Maar niet getreurd: lenen kan altijd. Gewoon bij de bieb.

Alles erop of toch niet?

Tijdens mijn fotocursussen in West-Brabant komt het altijd aan bod: moet een onderwerp er helemaal op staan of mag het ook 'ietsje minder'? Dat laatste dus, wat mij betreft. Een molen helemaal in beeld: dat is zó saai en voor de hand liggend. Ik snijd er liever wat van af - op locatie al.

___________________

Panasocic Lumix LX100
1/640s | f/6.3 | ISO 200

Pijlen en stoeltjes

Soms zie ik ineens iets waarvan ik denk: foto maken! Een telefoon heb je tenslotte altijd wel bij je. Deze maakte ik met de Panasonic Lumix LX100 - met een éénpootstatief eronder voor extra stabiliteit. Het stelt niks voor - een compositie.

Stuttgart 12 januari 2018. 

Een statief helpt echt!

Eén van de meest gestelde vragen door fotocursisten aan mij is: moet ik een statief meenemen? Eigenlijk een overbodige vraag, want een statief zorgt er altijd voor dat je beter fotografeert.

Een wand - zó mooi!

Canon 6D | EF50mm f/1.4 USM | 1/200s bij f/6.3, ISO100

Op een klein vliegveldje sta ik in opdracht een en ander te fotograferen. Allemaal nieuwe spullen. Maar achter mij bevindt zich een oude muur, of liever gezegd: een enorme schuifwand. Het is, vermoed ik, een voormalige hangar. De gaten vallen erin. Heerlijk, met dat stuk niet geverfde hout in een 'andere richting'. Zorgvuldig bepaal ik mijn compositie. Randje bovenkant, randje onderkant. Rechthoek ongeverfd links van het midden, open stuk onderzijde rechts. Zó leuk om te doen!

Fotografeer niet alles 'helemaal'

Heel vaak vertel ik mijn fotocursisten dat het helemaal niet nodig is om altijd alles in zijn geheel te fotograferen. Kerktoren, molen en ook een gezicht... "En je ziet het de hele dag, dat het niet hoeft." Kijk maar vandaag weer, in Trouw.

posted from Bloggeroid

Voorgrond zorgt voor diepte in foto

Bij de foto:
Canon EOS 6D met EF24mm f/1.4L USM 1/400s bij f/9, ISO100, polarfilter

In Saint-Nazaire, Frankrijk, ligt aan de Atlantische kust een enorm betonnen bunker, dat de Duitsers hier bouwden om onderdak te bieden aan veertien onderzeeërs. Het bouwwerk is maar liefst 300 meter breed!
Dat geheel in beeld brengen is haast een onmogelijke zaak. Dan maar wat verder weg en: zorgen voor een voorgrond. Want die geeft diepte aan het beeld - hier de vissersbootjes dus. En ja, het weer zat mee. Maar dat gebeurt hier wel meer.
Verder paste ik simpel 'de regel van derden' toe. Horizon niet in het midden, maar op een derde. Ook het 'zwaartepunt' van de bootjes ligt op een derde.

Motief: durf te kiezen

Eén van de onderwerpen waar ik mijn cursisten graag mee confronteer is mijn idee dat je niet alle onderwerpen er steeds helemaal op hoeft te zetten. Maak een keuze!

Zo kwamen we op onze wandeling naar Pitres deze vriendelijke schaapherder tegen. Hij ging net op pad met zijn dieren en had geen bezwaar tegen het maken van foto's. Snel mijn enkele scherpstelpunt naar rechts en een uitsnede bepalen. Op een mooi 'kijk-moment' afgedrukt. En nee, de herder staat er niet helemaal op. Maar dat hoeft toch ook niet?