Mijn vader is jarig!

Gefeliciteerd   Op 20 december 1917 (Eerste Wereldoorlog) werd mijn vader in Delft geboren, op 25 april 1993 overleed hij. Vandaag zou hij dus 105 zijn geworden. In een tijd waarin hij niet gelukkig zou zijn. Gelukkig zijn was sowieso niet zijn sterkste kant: het resultaat van opgroeien in een streng gereformeerd milieu, met een vader die af en toe aan godsdienstwaanzin leed. Grootouders waar ik dan ook niet heel graag kwam...

Ambtenaar   Overigens bewaar ik aan mijn vader en moeder louter mooie herinneringen. Een jeugd waar weinig op aan te merken valt. Ja, ik was nogal rebels en mijn vader waarschuwde me daar altijd voor. Maar uiteindelijk trok hij de conclusie dat hij ook wel wat rebelser had kunnen zijn. Moeten zijn. Minder had moeten slikken op zijn werk.

Orgel   Samen genoten we zijn laatste jaren enorm van kerkorgelconcerten. En dankzij mijn vader ben ik een groot liefhebber geworden van klassieke muziek. Misschien ben ik hem daarvoor nog wel het meest dankbaar. Want daar heb ik elke dag plezier van.

Wereldbeeld

Mijn vader had een tamelijk pessimistisch wereldbeeld, ontwikkeld vanuit een streng gereformeerd milieu. Daaruit weekte hij zich weliswaar los - geen kerkgang meer, kinderen naar openbare school - maar zijn blik op de mensheid werd er ondanks dit helaas niet vrolijker door. Hetgeen overigens geen nadelige gevolgen voor mijn jeugd heeft gehad: ik groeide op in een fantastisch en veilig gezin.

Gelukkig sta ik een stuk optimistischer in de wereld. Al zijn er momenten dat ik denk: het is maar goed dat mijn vader er niet meer is, want hiervan zou hij doodongelukkig worden. Vrijdag 23 oktober was zo'n dag. Ik pak de Volkskrant van die dag er even bij. 

Mijn vader: honderd en twee jaar...

Vandaag zou hij 102 jaar zijn geworden: mijn vader. Maar helaas, hij overleed al in 1993, op 76-jarige leeftijd. En 'hoewel de tijd alle wonden heelt', is hij nooit uit mijn gedachten. Want net als hij luister ik graag naar klassieke muziek. Net als hij fotografeer ik graag. En op al die momenten komt hij toch even voorbij.

Maar er zijn ook verschillen. Ik reis graag en dat deed mijn vader niet. Ik ben doorgaans optimistisch en dat was hij niet. Deze eigenschappen nam ik van mijn moeder mee. Die er ook niet meer is...

Rood in een foto: doen!

Als mijn vader vroeger foto's wilde gaan maken - bijvoorbeeld tijdens de vakantie - vroeg hij mijn moeder altijd iets roods aan te trekken. Een rode lange broek, een rood bloesje, een rode jas. Want rood, dat is fijn in een foto.

Het is één van de vele (foto)lessen die ik heb onthouden van mijn vader, die vandaag precies 26 jaar geleden (al weer) plotseling overleed. In de tuin bij mijn broer, op het moment dat hij antwoord wilde geven op de vraag of hij iets bij zijn koffie wilde hebben.
De ziekenwagen was snel ter plaatse, maar toch te laat. Of misschien ook wel niet... Lijden is hem in elk geval bespaard gebleven en dat was iets waar hij sowieso erg tegenop zag. Zo gelovig als hij was.
Maar rood dus: dat heeft ook deze fotograaf in Trouw bedacht.

Een licht voor uw pad...

Bij het opruimen van ons huis - wij gaan verhuizen van Roosendaal naar Bergen op Zoom - kwam ik een bijzonder boekje tegen: de bijbel van mijn vader. Het bijbeltje dat hij kreeg bij het verlaten van de school van de Vereeniging voor gereformeerd schoolonderwijs te Delft (Spoorsingel) op 21 juli 1932.

Prachtig. Wat een geschiedenis. Gelovig bleef hij, de kerk keerde hij de rug toe. Ik vind het wel bijzonder om hiermee het jaar te eindigen.

Met Foto scannen van Google foto's kun je trouwens prachtige scans maken van allerlei documenten en foto's.