Onscherp? Weg ermee! Of...

Een foto moet scherp zijn op het onderwerp waar het om gaat. Daarmee ontketen ik zeker geen revolutie. Maar soms begrijp ik het ook niet helemaal meer. Zoals hier. Nynke Brandsma (1986) won onlangs de Paul Peters Fotoprijs. Publiceert in Het Parool, Volkskrant Magazine, NRC, Financieel Dagblad, Uitkrant en diverse lokale media. Geen klungel dus, zou je zeggen.

In het blad van de NVJ staat deze foto als spread afgedrukt in de rubriek Portfolio. Het gaat over deze tweeling. Het huis op de achtergrond is scherp, de twee meisjes onscherp. Die foto zou bij mij worden gewist, maar hier wordt deze groot gebruikt. En dat snap ik dus niet...
 

Fuji 50mm f/1.0. Eén punt nul!

Met XT-3 en XF 50mm 1.0

Tijdens mijn fotocursussen leg ik het uit: 1.0. Dat betekent dat alle licht dat op een objectief valt ook daadwerkelijk binnenkomt. Op de sensor nu, op de film eerder. Theoretisch gezien kan het eigenlijk niet: alles wat tussen een lichtbron en een sensor in staat - glas in het geval van een objectief - houdt licht tegen. Zou je zeggen.

Maar desondanks: de Fuji 50mm (in werkelijkheid 75 mm i.v.m. cropfactor) is dus één punt nul. 1/1-de. Vandaag mocht ik het glaswerkje van 1600 euro even op mijn XT-3 zetten. En er een paar foto's mee maken. Het is een vrij zwaar objectief, maar 1.0 is zó verleidelijk...

De hamvraag is: wanneer gebruik je dit? Het brandpunt is ideaal voor portretten. Maar ook voor diverse andere onderwerpen kun je het inzetten: straatfotografie, landschap, om eens iets te noemen. En available light fotografie uiteraard.

Liever had ik een 24mm f/1.0 gezien. Waarschijnlijk zou ik dan geen moment twijfelen om deze aan te schaffen. Maar ja, 1.0 is en blijft verleidelijk....

Hieronder zie je de scherpte van dit objectief.

Scherp...

Ik blijf me verbazen over de X-T30 en X-T3. Met de eerste camera maakte ik deze opname onlangs in Oostenrijk. Zonnebloem, blauwe lucht.


Pas thuis zie ik dat er rechts van de zonnebloem een insect vliegt. Laat ik dat eens uitvergroten (3:1 in Lightroom).

Niet te geloven toch?

Fuji X-T30: wat een geweldige aankoop!

Fuji X-T30 met XF18-55mm f/2.8-4 R LM OIS. 1/70s bij f/8, ISO100

Het idee om een systeemcamera te kopen was vooral gebaseerd op mijn 'mobiliteit': ik sjouw me een ongeluk aan een spiegelreflex met objectieven. Het gewicht en de ruimte die het allemaal inneemt.
Mijn zoektocht naar zo'n camera heeft lang geduurd. Uiteindelijk dacht ik er uit te zijn met een Sony compact, met flink veel zoombereik. Maar die camera bleek eerder grote dan kleiner dan mijn Canons.
Met de Fuji van mijn zoon kon ik een paar uurtjes fotograferen tijdens het Paasweekeinde. Dat beviel me zó goed dat ik besloot de X-T30 te kopen. Twijfel was er nog over de T3, maar die is ook weer groter en zwaarder.

Nieuw in mijn fototas: de Fuji X-T30

Dit doet de Canon niet beter.

Het heeft even geduurd voordat ik een besluit nam, maar nu is het zover: de systeemcamera is aangeschaft. Het werd een Fuji, de nieuwe X-T30. Met vrijwel dezelfde specificaties als de X-T3, maar alleen is deze kleiner en lichter. Ik kocht er twee objectieven bij: de 18 - 55 mm en de 14 mm, beide van Fuji. Deze laatste zal ik vooral inzetten om interieurs van campers en caravans te fotograferen: met de 24 mm die ik tot nu gebruikte krijg ik er te weinig op, vind ik. De 14 mm doet het ook in landschappen prima.