Grijs, grijzer... zwart

Een dag met een begrafenis. Een dag met een bericht van een heel goede vriend die ziek is en gewoon (..) niet verder wil leven. Een dag met grijs en grauw weer. Toch maar even met de fiets het oude centrum van Culemborg in. Het is vochtig, de straten zijn nat. Eenmaal in de stad begint het te regenen. 30 oktober 2023. Van zulke dagen wil je er niet te veel hebben. Geen één, liefst.

Met die goede vriend heb ik veel gereisd. Allebei op onze motorfiets. Hij stond en reed vaak 'model' voor de foto's die ik voor het blad Moto73 maakte. We reden door heel Europa. We leerden elkaar kennen in Zuid-Afrika. Naast motorrijden hadden we meer gemeenschappelijke interesses: fotograferen, klassieke muziek, Scandinavische krimi's (we waren 'bij Wallander'!). In het buitenland parkeerden we vaak op P's voor motorfietsen. 'Dat ze dat in NL niet hebben', zeiden we regelmatig tegen elkaar. Maar wat zie ik vanmiddag in Culemborg?

De laatste rit die we samen deden was Corsica. In 2013, tien jaar geleden. Toen kreeg hij zoveel last van zijn knieën dat hij besloot te stoppen met motorrijden. Nee, dat kwam niet omdat we vanuit Marseille in één ruk door reden naar huis. Voor hem (Heerenveen) nòg verder dan voor mij (Roosendaal toen).

Leeftijd en leed

Mijn schoonmoeder - met strik. Een bijzonder
'joods' beeld is dit in mijn beleving.

Dood   Of je het nu wilt of niet: met het ouder worden is er om je heen meer leed. Deze weken is dat maar al te duidelijk. Een vriend in het noorden van het land ondergaat deze dagen een chemokuur - met een slagingspercentage van 20. Een goede kennis met wie ik fotografie en klassieke muziek als interessegebieden deel wordt morgen gecremeerd. Bovenal overheerst het overlijden van mijn schoonmoeder (92) deze periode.

Open   Gisteren zijn we met twee kinderen en 'schoonkinderen' begonnen met het leegmaken van het appartement van mijn schoonmoeder. Dat is niet groot, maar toch is er veel dat opgeruimd moet worden. Het is heel bijzonder: natuurlijk dat zij er niet is, maar ook dat we ongegeneerd alle laden open trekken en alle papieren (moeten) bekijken. Niet dat ze geheimen had, maar 'normaal' doe je dat domweg niet.

Een zeehond- in geuren en... meuren

Met de camper - met dank aan importeur Adria - maken we een reportage in het noorden van Nederland. Vandaag verlaten we het Friese gebied vol terpen en rijden we via de Lauwerszee naar Groningen. Tijdens een wandeling ontmoetten we deze zeehond. En die ligt er al een tijdje: er liepen allerlei sapstromen uit, de ogen waren reeds verorberd en de lucht die er vanaf kwam....