Grosser Tauern Track: dat was afzien (en koud)

Helaas is op een dia niet te zien wanneer een foto is gemaakt. Ook wat dat betreft is de digitale fotografie een zegen. Heel lang geleden liep ik, op uitnodiging van het Oostenrijks Toeristenbureau, de Grosser Tauern Treck. Een meerdaagse, pittige wandeltocht omhoog. Met overnachtingen op hoogte, in een ijskoude tent die we zelf moesten opzetten.

Wintersport - zonder skiën of snowboarden

De Sonnenkopf. Best een geschikte naam voor dit gebied in Vorarlberg.

Skiën en snowboarden zijn aan mij niet besteed. Ik kan het niet, ik durf het niet en de keren dat ik het wel probeerde voelde ik me doodongelukkig op die maffe schoenen. Langlaufen vond ik al stukken leuker. Maar je kunt ook gewoon wandelen of sneeuwschoenwandelen (!) en van de sneeuw en de zon genieten. Dat is wat ik deze week doe - met weersomstandigheden die werkelijk niet beter kunnen. Ik ben in het gezelschap van enkele mensen die nog nooit op wintersport zijn geweest en die vinden het uiteraard ook schitterend. Een mooiere kennismaking met deze vorm van kamperen - we staan met caravans op Alpencamping Nenzing - kun je niet bedenken.

De bergen in - met de verkeerde schoenen?

Het zal jeugdige overmoed zijn geweest. Of een wandelingetje van niks met toch nog wat natte plekken. Maar mijn jeugdige echtgenote - zo'n veertig jaar geleden, vermoed ik - loopt hier op gymschoenen nauwkeurig natte voeten te ontwijken. Met succes, vermoed ik.

Tegenwoordig, en al heel lang, hebben we goede, waterdichte bergschoenen. Want wandelen in de bergen: dat moet je serieus nemen.