Amsterdam: haten of liefhebben?

Het Museumplein, Amsterdam. Een plek waar je met gemak een hele winterse dag kan vertoeven. Op het gras is een groepje mannen een soort rugby aan het spelen, maar zonder harde tackles en met veel lol en sportiviteit. Een stuk verderop is de buitenijsbaan, druk bezocht. Nederlands hoor je maar weinig om je heen, Engels is de voertaal in Amsterdam. De spiegelende kubus wordt vooral door jonge vrouwen 'gebruikt'. 

Toen ik deze foto stond te maken - camera op statief, belichtingstijd 0,7 sec.- vroeg een man mij, in het Engels natuurlijk, waar het red light district is. 'Sorry, I'm married', antwoordde ik. Dat antwoord had hij niet verwacht en hij moest er erg om lachen. Ik stuurde hem de goede richting op. 

De prachtige Rooms-Katholieke kerk Sint Nicolaas ligt tegenover het Centraal Station aan de Prins Hendrikkade. Het imposante gebouw loopt helemaal door tot aan het water van de Oudezijds Kolk. De kerk is gebouwd in de periode 1884-1887 naar een ontwerp van architect Adrianus Bleijs (1842-1912). 

Het beeld van Sint Nicolaas prijkt op de gevel van de kerk. Sint Nicolaas is de beschermheilige van zeelieden en prostituees. De kerk staat dan ook, heel toepasselijk, precies tussen het IJ en de Wallen. Maar dat wist de vragensteller waarschijnlijk allemaal niet.

Tijdens het Light Festival in Amsterdam is er een bewegende projectie op het Nemo. Alles trepen bewegen, er komen steeds andere vormen in. Ik heb er zeker tien minuten naar staan kijken. Rechtsonder op de foto zie je een klein stukje van de projector.

De rode 'ribbenkast' voor het Scheepvaartmuseum vond ik wel een van de mooiste kunstwerken. Ik fotografeerde het apart, maar ook met het museum en het schip ernaast. (De keuze om de 16-55mm mee te nemen was een juiste.)

In het weekend bezocht ik ook nog het Van Goghmuseum (de Roulins), het Stedelijk museum (Erwin Olaf) en Foam (o.a. Co Rentmeester).

De drukte, het toerisme, de soms wel erg vreemde mensen die je ziet, dat je in de horeca niks in je moedertaal kan bestellen, de ratten die ik zag...  op zulke momenten denk ik met warmte aan de rust van Wouw. Maar een moment later geniet ik weer erg van de belangrijke musea, het Concertgebouw, de 'stadslucht die vrij maakt', de grachten. Door het lezen van De kleine geschiedenis van Amsterdam van Geert Mak (bijna uit) merk ik toch dat mijn oordeel kantelt: wonen in Wouw is prima (op onze leeftijd), maar Amsterdam is hoe dan ook een geweldige stad. Ik hoop er volgend jaar weer met enige regelmaat te komen.