Als ik 's morgens naar Breda rijd zie ik een vreemd tekentje op het scherm van mijn 'slimme' horloge. Er lijkt geen verbinding met mijn telefoon. Ik druk op enkele meldingen van de telefoon - die abrupt blokkeert.
![]() |
| Het Mauritshuis is schitterend |
Als ik 's morgens naar Breda rijd zie ik een vreemd tekentje op het scherm van mijn 'slimme' horloge. Er lijkt geen verbinding met mijn telefoon. Ik druk op enkele meldingen van de telefoon - die abrupt blokkeert.
![]() |
| Het Mauritshuis is schitterend |
Het Koningin Elisabeth concours in Brussel, viool dit jaar, is weer achter de rug. De hele week was het rechtstreeks op de (Belgische) tv te volgen. Op één avond na heb ik alles gezien. Zaterdagavond is dan de uitslag van de jury, iets na middernacht. De juryleden geven punten, maar hebben onderling geen overleg. Er mag niet over de kandidaten worden gesproken.
![]() |
| © Kon. Elisabethwedstrijd |
De deelnemers zitten acht dagen in afzondering voor de 'wedstrijd', zonder telefoon en televisie (alleen Netflix mogen ze kijken). Die tijd hebben ze nodig om een nieuw gecomponeerd werk in te studeren. Op hun kamer staat een vleugel. Ze mogen dag en nacht oefenen, de kamers zijn geluiddicht. Kortom: aan dat concours - met voorrondes en een halve finale - doe je niet zomaar mee!
![]() |
| © Kon. Elisabethwedstrijd |
Waterloo Dat was een tijd geleden: wij bij een concert van een band, in een disco-achtige omgeving. The best Abba tribute band noemen ze zich. Ik kan het niet vergelijken maar het klonk uitstekend - te hard natuurlijk, maar vol te houden. Gisterenavond was dat, in zaal Donkenhof in onze toekomstige woonplaats Wouw.
Vermoeiend Om één uur naar bed, met licht suizende oren, en om half acht weer op voor een dag naar Het Fotosalon in Brussel, is in principe geen gelukkige combinatie. Want het is een hele avond staan en bijna een hele dag langs stands slenteren.