Suzuki tweecilinder in lijn

Gedurende een lange periode in mijn leven reed ik motor. Honda 350, diverse BMW's (boxers en een driecilinder), Suzuki 650 en tenslotte de Suzuki DL1000. De allerfijnste? De Suzuki 650. Vrijwel alle kilometers met de Suzuki's waren zakelijke, voor reportages in Moto73.

Zie nu dat Suzuki met een nieuwe 800 komt. De ideale maat, wat mij betreft. En nu geen V-twin, maar een tweecilinder in lijn. Oeps, die zou ik wel eens willen proberen...zeker na het lezen van alle specificaties.

Wat een 'fiets'...

Eens motorrijder, altijd motorrijder. Hoewel er hier al enige tijd geen motorfiets meer in de schuur staat blijft de interesse er op de achtergrond altijd. En als ik zoiets zie staan borrelt zowaar de gedachte in mij op: wat is-ie mooi en wat zal die lekker rijden...

Gezien in Rotterdam, dichtbij de Euromast.

Mijn BMW GS 1100 in zwart en geel

Liet ik gisteren mijn eerste 'droommachine zien (de gebruikt gekochte BMW R60/6), vandaag is het een latere machine die ik nieuw kocht. De GS, toen en nu nog steeds een enorm succesnummer van BMW. Ik nam een uitvoering in zwart en geel.
Uiteindelijk bleek het niet mijn ideale motorfiets. Te zwaar, bijvoorbeeld om even te keren op een smal landweggetje met een schuine berm.

Tattoo en zwart-wit

Wat een plek. Charleville-Mézières, Frankrijk.
Zo'n gevel, zo'n motorfiets. Gelukkig heb ik altijd wel een camera bij me - desnoods de telefoon. Maar dit is met de Panasonic LX-100 genomen, en in Lightroom is het RAW-beeld omgezet in zwart-wit. Heerlijk. Ardennes Inkdustry. Kom er maar eens op.
Ik sterf ooit zonder enige tattoo, overigens. Afschuwelijk vind ik het. En ik zie vaak ook een direct verband tussen het vermoedelijke aantal hersencellen en het aantal tattoeages van een persoon. Als het eerste afneemt, neemt het tweede toe. Althans, dat is mijn indruk... Ja, dit levert vast (weer) boze reacties op. Ach, zie je wel dat het klopt?