Kerk in kerk uit

Nee, ik 'geloof' niet. Ik kan werkelijk geen één reden verzinnen om het wel te doen. Heb sowieso een broertje dood aan vaagheden. Weten, meten, onderzoeken. Maarten van Rossem sprak ooit de woorden: nadenken en geloof, dat gaat niet goed samen. Daar kan ik me helemaal in vinden.

Dit neemt niet weg dat ik gek ben op kerken. Ze imponeren - precies waarvoor ze vaak gebouwd zijn. Met een mooi orgel erin, zoals in de Notre Dame in Parijs, zo dramatisch getroffen door een brand. Dat orgel telt 8000 orgelpijpen, waarvan de langste tien meter zijn. Een héél imponerend instrument. De restauratie, net begonnen, gaat vier jaar duren. Het is Frankrijk, dus dat worden er vijf.

Kortom: geen geloof, maar altijd even een kerk in als dat ergens kan. Later deze maand in Sankt Florian bijvoorbeeld, in Oostenrijk: de kerk en het orgel van Anton Bruckner. De man van die machtige 3e en 7e symfonie. Wat verheug ik me daar op!

Mooi licht, mooie plek, trieste aanleiding

De brand in de Notre Dame in Parijs: wie raakte het niet? Intussen zijn er miljoenen beschikbaar voor de wederopbouw c.q. restauratie, al lijkt dat eigenlijk onmogelijk.
Intussen proberen de gelovigen de draad weer op te pakken. Dat leverde in Trouw onlangs deze foto op. Let op de hoofddeksels: dat zijn voor deze keer helmen. De Heer moest eens even niet opletten...