Prachtig concert in de Doelen

Als je uit het Rotterdamse CS komt...

Ik ben de afgelopen jaren vaker in het Concertgebouw geweest dan in de Doelen in Rotterdam. Best gek, want de Doelen zijn vanuit Roosendaal/Wouw sneller bereikbaar dan Amsterdam.

Gisteren was ik in de Doelen. Voor een fenomenaal concert met twee stukken van Antonin Dvorák, de Onvoltooide van Franz Schubert en een heerlijk stuk van Zoltán Kodály. Dirigent was de Litouwse Giedré Slekyté, cellist de Noor Truls Mork. 

Schouwburgplein 

Ik was vroeg genoeg in Rotterdam om er nog wat foto's te kunnen maken met de Fuji X-T30, waarvoor ik vandaag nog een 27 mm f2/8 WR pancake lensje heb besteld. Nog kleiner, dus altijd bij de hand.

Vóór het concert was er een perfecte toelichting op de stukken. Met fragmenten, waarop te letten, wat hoor je, het thema, waar verwijst het naar en meer. Heerlijk: alsof ik weer op de Schumann-academie in Den Haag zit (daar deed ik twee jaar geschiedenis West-Europese muziek). 

Groothandelsgebouw

Ook burgemeester Schouten van Rotterdam woonde het concert bij: we kwamen nagenoeg gelijk binnen. Zij zonder, ik met kaartje. Wat gelet op onze inkomens logischer andersom zou zijn geweest. Het drankje in de pauze en de oliebollen (!) waren voor iedereen gratis. 

Over het concert kan ik kort zijn: het was schitterend! De Doelen is sowieso een perfecte zaal: goed geluid, overal goed zicht, nergens een pilaar voor je gezicht. Ik zat best ver naar achteren, maar de triangel achter in het orkest bij de Slavische dans Op. 72 nr. 1 was luid en duidelijk te horen.

De Dansen van Galanta (1933) van de Hongaarse componist Zoltán Kodály kende ik niet. Jammer, want het is heerlijke muziek. En dan de dirigent. Een jonge vrouw (37), die met prachtige gebaren en heel haar fysiek het orkest leidt. Een genot om zoveel enthousiasme te zien vóór en ook terug te horen in het Rotterdams Philharmonisch Orkest.