Deze inleiding is kennelijk voldoende om het Museum voor Schone kunsten in Gent op de op één na laatste dag van het jaar vrijwel voortdurend te voorzien van een rij wachtenden voor het gebouw. De hamvraag is dan: is dat terecht? (Ik verklap vast: neen.)
| [Telefoonfoto - camera's niet toegestaan] |
Maar dan. De foto's. Laat ik beginnen met: veel van hetzelfde.
Uit de bijschriften blijkt dat Vanfleteren af en toe de camera zijn werk liet doen, inclusief spetters op de lens, ook als de autofocus en belichtingsmeter de weg volkomen kwijt waren. In welke mate ben je dan verantwoordelijk voor het bewust creëren van een beeld?
"Zo'n foto zou ik weggegooid hebben", meldt een fotomaat, geschoold in het bespreken en jureren van foto's bij fotoclubs van de Fotobond. Hier is het kennelijk de naam Vanfleteren die wonderen doet.
Hier een voorbeeld van een foto, waarvan vele variaties op de tentoonstelling zijn te zien. Grijs (?), veel onscherpte, donker. Er hangen tussen de foto's schilderijen van 'oude meesters', waaronder Jan Toorop (hieronder). Heel wat aangenamer om naar te kijken, wat mij betreft.
De bijschriften bij de foto's vond ik veelal van het niveau 'Toon Hermans'. De bedoeling is wellicht literatuur te schrijven, maar het wordt een poëzie-album op basisschoolniveau.
Niet gaan dan maar? Wel gaan, is mijn advies. Wie weet vind jij het wel mooi en raak je geïnspireerd. Je kunt een boek met de foto's en veel teksten kopen (EUR 80) of een eenvoudiger uitgave met alleen de foto's (EUR 25).
Ik hoop dat Vanfleteren weer portretten, mensen, gaat fotograferen. Want daarin is hij nagenoeg onovertroffen.
Bezoek na de tentoonstelling vooral ook het centrum van Gent. Misschien wel de mooiste stad van België.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten