 |
Tussen de presentaties was er gelegenheid de stands
te bezoeken met 'hardware', fotoreizen en meer. |
Wat een geweldige eerste dag beleefde het Lowland Photo Festival op zaterdag 13 december jl. Achteraf heb ik er spijt van dat ik niet voor twee dagen heb geboekt... volgende keer dan maar.
Het festival vond plaats in Bornem, iets onder Antwerpen, net iets meer dan een uur rijden vanuit Wouw. De dag begon met een presentatie van de Bond Verantwoorde Natuurfotografie, inclusief de presentatie van een vijfde boek met schitterende natuurfoto's.
Schitterend was vervolgens de presentatie Expeditie Antarctica, een Belgisch/Nederlands initiatief waarbij met een schip het gebied werd verkend. Pinguïns natuurlijk, zee-zoogdieren maar ook vogels en vooral ijzingwekkende landschappen.
Iets minder boeiend was de presentatie van Alex Pansier over de totstandkoming van zijn - kostbare - boek. Daar zitten fotografieliefhebbers nou niet zo op te wachten, beelden van een drukpers...
 |
© Erik Malm Wonderlijk: die ene vogel is toch
min of meer scherp. "Oefenen", is zijn tip. |
Michiel van Noppen zijn presentaties was prachtig, maar mijn hart ging pas harder kloppen toen de Zweed Erik Malm op het toneel kwam. Een geweldige fotograaf, maar hij is ook dirigent van een symfonieorkest. Malm is gespecialiseerd in ICM-fotografie (Intentional Camera Movement) en beschreef het maken van een beeld met het componeren van muziek. Als dat dan ook nog gebeurt met muziek van Schubert dan heb je mij te pakken... ik heb genoten! Wonderlijk is hoe hij veel onscherpte combineert met toch één min of meer scherp onderwerp in veel van zijn foto's. "Daar heb ik 25 jaar op geoefend." Nee, het is géén dubbele opname, verzekerde hij zijn publiek.
 |
Mateusz Piesiak: "Ik zoek geen zeldzame
dieren, maar zeldzame omstandigheden
om deze te fotograferen." |
De Poolse jongeman (25) Mateusz Piesiak ging muzikaal nog een stapje verder. Hij combineerde zijn 'optreden' met foto's en film met zijn tweede passie: piano spelen. Op de vleugel begeleidde hij zijn beelden met best goed pianospel, met onder meer een Nocturne van Chopin. En dan schotelde hij ons ook nog eens wáánzinnige beelden voor... een staande ovatie was er - volkomen terecht - voor hem.
Theo en ik konden blijven zitten voor het laatste onderdeel van deze dag, de nieuwe film van de Franse fotograaf en cineast Vincent Munier (49) - sinds zijn kraanvogelfoto's lang geleden ben ik een bewonderaar van hem. De film Le Chant des Forêts verhaalt over zijn vader en zijn zoon, met wie hij op zoek gaat naar het (ook wel de) auerhoen. In België en Nederland uitgestorven, maar intussen ook in de Vogezen, waar Munier vandaan komt. Opa Munier vertelt zijn kleinzoon over vroeger en uiteindelijk gaan ze met zijn drieën naar het hoge noorden om het auerhoen te zoeken. (Slapend in de sneeuw met nauwelijks enige beschutting behalve een slaapzak. Zo gek krijg je mij, maar zeker mijn kleinzoons niet.) En dat alles gelardeerd met buitengewoon sfeervolle en prachtige natuurbeelden van uiteenlopende dieren, waaronder zelfs de lynx. Ik kreeg af en toe vochtige ogen van ontroering... Hoeveel schoonheid kan een mens aan?
 |
| © Vincent Munier |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten