Het gras bij de buren...

Liet ik enkele dagen geleden foto's met gifweiden zien, gelukkig is het niet overal zo. Zoals op deze foto, zo zien we dat toch het liefst. Bloemen, normaal gras, mooie bomen en een al even mooie boerderij. Een paar koeien zou mijn wens nog zijn. Nee, geen geiten.

Een stukje verderop wordt het land bewerkt. Vermoedelijk komt hier maïs te staan, als veevoer voor het veel te grote aantal koeien in ons land. Dat lijkt in tegenspraak met wat hiervoven staat, maar dat is het niet. Meer boeren zouden kleinere aantallen vee moeten hebben. Bioboeren. Velen bewijzen al dat dit kan.

Een enorm huis, een grote camper - sommige mensen ontbreekt het aan niets. Anderen slapen in het park. Dat dit kan in een welvarend land, ik kan er met mijn verstand niet bij.

Het landschap verandert - maar toch niet op deze manier...?

Windmolens, industriegebieden, logistieke dozen: het landschap verandert. Dat kan ook niet anders. Maar er is nu een ontwikkeling die ik niet kan waarderen: weilanden vol zonnepanelen. Deze foto in Trouw op 7 februari jl. is voor mij een schrikbeeld.
Zonnepanelen: prima natuurlijk. Bevorderen waar het maar kan. Behalve op het land: daar hoort het vee thuis, de weidevogels, ons groene uitzicht ook als we de stad uit fietsen.
Zonnepanelen: eerst op de daken graag!