Zacht en weemoedig

Ooit en in Zuid-Afrika kreeg de groep waarmee ik op fotoreis was de mogelijkheid om een cheetah te aaien. Enkelen deden het, ik in elk geval niet. De cheetah is een wild dier en van wilde dieren blijf je af, vind ik. Ook het lopend wilde dieren bekijken - in plaats van in een auto - zou niet moeten.

De verzorgster die bij de cheetah was dacht daar duidelijk heel anders over en had, zo te zien, een mooie band met het dier opgebouwd. Met een mooie, dromerige blik troffen wij haar aan, met de grote kat bijna in haar armen. 

Maar zonder grote kat in haar nabijheid was de verzorgster zelf ook een plaatje. Wat een prachtige, melancholische blik... Ik heb heel even geprobeerd mij te vermommen als jachtluipaard, maar dat mislukte jammerlijk.